KWALIFIKACJA FRK3 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 8.
Którą deformację głowy przedstawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia profil ludzkiej głowy z zaznaczoną linią konturową czaszki oraz linią przerywaną, która wskazuje na
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Zapadłość potyliczną" rozpoznaje się jako wklęśnięcie w okolicy potylicy, czyli z tyłu głowy. Taka deformacja wpływa na budowanie objętości w strefie potylicznej podczas strzyżenia i modelowania. Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych rejonów (skroń, śródgłowie, ciemie) albo opisują wybrzuszenie, a nie zapadłość.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba połączyć lokalizację anatomiczną z tym, co widać na rysunku: czy jest to zapadłość (wklęśnięcie) czy wybrzuszenie (uwypuklenie) oraz w której strefie głowy występuje.

Odpowiedź "Zapadłość potyliczną" jest poprawna, gdy na ilustracji widoczne jest wklęśnięcie w części tylnej czaszki, czyli w okolicy potylicy. W praktyce fryzjerskiej rozpoznanie takiej cechy jest ważne, bo wpływa na dobór techniki: często trzeba świadomie budować objętość w strefie potylicznej (np. przez odpowiednie stopniowanie, kierunki separacji, sposób suszenia i układania).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:

  • "Zapadłość skroniową" odnosi się do okolicy skroni (boczna część głowy). Nawet jeśli na rysunku widać wklęśnięcie, ale jest ono z tyłu, nie można go nazwać skroniowym.
  • "Wybrzuszenie śródgłowia" opisuje uwypuklenie, a więc zjawisko przeciwne do zapadłości. Dodatkowo śródgłowie dotyczy innej strefy niż typowa potylica.
  • "Wybrzuszenie ciemieniowe" również wskazuje na wybrzuszenie oraz na okolicę ciemieniową (górno-boczną). Jeśli rysunek pokazuje wklęśnięcie z tyłu głowy, ta odpowiedź nie pasuje ani co do rodzaju deformacji, ani co do położenia.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy jest to zapadłość czy wybrzuszenie, a dopiero potem dopasuj nazwę strefy (potylica–tył, skroń–bok, ciemie–góra). Taka kolejność zmniejsza ryzyko pomylenia podobnych terminów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapadłość potyliczna to wklęśnięcie w tylnej części głowy (okolica potylicy). Dla fryzjera oznacza to potrzebę świadomego budowania objętości i kształtu w strefie potylicznej, aby fryzura wyglądała proporcjonalnie z profilu i z tyłu.
Zapadłość to wklęśnięcie (linia obrysu "ucieka do środka"), a wybrzuszenie to uwypuklenie (obrys "wychodzi na zewnątrz"). Na egzaminie najpierw oceń kierunek zmiany obrysu, dopiero potem nazwij strefę głowy.
Wpływa na to, jak układa się masa włosów z tyłu głowy. Przy zapadłości potylicznej fryzura może wyglądać na "płaską" w profilu, więc często stosuje się techniki zwiększające objętość w potylicy (np. odpowiednia graduacja i modelowanie).
Najczęstszy błąd to mylenie nazw: potylica (tył) z ciemieniem (góra) albo skronią (bok). Drugi błąd to ignorowanie orientacji rysunku (profil/tył/przód). Pomaga nawyk: zawsze wskaż palcem na schemacie tył–bok–górę.
Okolica potyliczna to tylna część głowy, zwykle poniżej ciemienia, w rejonie "tylnego wypuklenia" czaszki. Na profilu jest to obszar za uchem, tworzący tylny zarys głowy. Jeśli deformacja jest tam, nie nazywa się jej skroniową.
Tak, bo obie są wklęśnięciami, ale w innych miejscach. Skroń to bok głowy (przed uchem i nad nim), a potylica to tył głowy. Na schemacie różnicę robi położenie względem ucha i tylnego obrysu czaszki.
Korekta polega na dodaniu optycznej objętości w potylicy: odpowiednim stopniowaniu, pozostawieniu większej masy w tej strefie, kierunkach suszenia "do góry i do tyłu" oraz doborze modelowania. Celem jest pełniejszy zarys z profilu.
Najbardziej widać ją w profilu i przy gładkim uczesaniu, gdy włosy przylegają do głowy. Przy krótkich fryzurach i bez objętości z tyłu może dawać efekt "spłaszczenia". Dlatego ocena kształtu głowy w konsultacji jest kluczowa.
Warto odróżniać typowe wybrzuszenia i zapadłości w strefach: ciemieniowej, potylicznej i skroniowej. Często pojawiają się też pytania o to, jak takie cechy wpływają na podział na sekcje, prowadzenie pasm i dobór techniki strzyżenia.
Pomaga nauka na własnej głowie: dotknij i nazwij kolejno tył (potylica), bok (skroń) i górę (ciemie). Potem powtarzaj to na schematach. Klucz to automatyczne mapowanie nazwy na miejsce, nie na brzmienie słowa.
info

Około 48% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że "Zapadłość potyliczną" rozpoznaje się jako wklęśnięcie w okolicy potylicy, czyli z tyłu głowy.

Materiały:

  • Atlas/anatomia powierzchniowa głowy i szyi (materiały dydaktyczne do kierunków usługowych)
  • Skrypty i podręczniki z geometrii strzyżenia opisujące strefy głowy (front, skroń, ciemie, potylica)
  • Materiały szkoleniowe z konsultacji fryzjerskiej: korekta kształtu głowy i twarzy fryzurą

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego