KWALIFIKACJA LES2 - STYCZEŃ 2019

Aleja drzew wyróżniająca się wiekiem i pokrojem jest przykładem obiektu, który najczęściej obejmuje się ochroną obiektową, czyli skoncentrowaną na konkretnych elementach przyrody (np. drzewach). Z tego względu odpowiedź "Pomnikiem przyrody." jest właściwa: ta forma ochrony jest stosowana dla pojedynczych tworów przyrody lub ich niewielkich skupień, gdy mają szczególne walory (m.in. sędziwy wiek, rozmiary, nietypowy pokrój, wartość historyczną).

Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo odnoszą się do innych sytuacji:

• "Rezerwatem przyrody." kojarzy się z ochroną obszarową i zwykle dotyczy większego terenu, na którym chroni się całe ekosystemy, siedliska lub procesy przyrodnicze. Sama aleja (jako obiekt liniowy) nie jest typowym przedmiotem tej formy.
• "Użytkiem ekologicznym." częściej wiąże się z ochroną pozostałości ekosystemów lub cennych siedlisk (np. oczek wodnych, torfowisk, śródpolnych zadrzewień jako fragmentów siedlisk), a nie z wyróżniającą się aleją ze względu na pokrój konkretnych drzew.
• "Zespołem przyrodniczo-krajobrazowym." akcentuje ochronę krajobrazu i jego walorów widokowych oraz zachowanie charakterystycznych elementów przestrzeni. Choć aleja może mieć znaczenie krajobrazowe, w treści pytania podkreślono cechy samych drzew (wiek i pokrój), co lepiej odpowiada ochronie w formie pomnika przyrody.

Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach najpierw ustal, czy chroniony ma być konkretny obiekt (drzewo/aleja) czy obszar (siedlisko, ekosystem). To zwykle prowadzi do właściwego wyboru formy ochrony.