KWALIFIKACJA FRK3 - STYCZEŃ 2015

W korekcie kształtu twarzy fryzurą dąży się do wyrównania proporcji między górą (czoło) a dołem (żuchwa i podbródek). Przy szerokim, prostokątnym czole zwykle unika się pełnego odsłonięcia tej strefy, bo eksponuje ono szerokość i kanciastość. Z kolei przy wydłużonym, wąskim i wyraźnie zakończonym podbródku korzystne bywa optyczne "dociążenie" dołu twarzy przez odpowiednie rozmieszczenie masy fryzury.

Poprawna odpowiedź: fryzura krótka, odsłaniająca czoło i policzki. Taki wybór nie skoryguje opisanych dysproporcji, ponieważ:

• odsłonięte czoło przyciąga wzrok i podkreśla jego szerokość,
• odsłonięte policzki i krótsze boki mogą wizualnie zwężać środkową część twarzy,
• brak grzywki oraz mała masa w strefie przedniej nie daje efektu skrócenia i złagodzenia górnej partii.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Fryzura obfita nad czołem i w okolicy szyi – objętość w strefie czołowej może pomóc w modelowaniu linii górnej, a masa przy karku/szyi często dodaje "ciężaru" sylwetce fryzury, co może wspierać równoważenie proporcji (w zależności od wykonania).
• Fryzura asymetryczna z grzywką – grzywka jest klasycznym narzędziem do optycznego skracania i zmiękczania górnej części twarzy, a asymetria odciąga uwagę od geometrycznego, prostokątnego wrażenia.
• Fryzura rozbudowana w okolicy dolnej szczęki – zwiększenie objętości w okolicy żuchwy może optycznie poszerzyć dół twarzy, dzięki czemu wąski i wydłużony podbródek staje się mniej dominujący.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "która fryzura nie skoryguje" szukaj tej, która uwydatnia problematyczną strefę (tu: odsłonięte czoło) albo pogłębia dysproporcję między górą a dołem twarzy.