Instrumentarium Orffa (kojarzone z podejściem Orff-Schulwerk) obejmuje przede wszystkim proste instrumenty perkusyjne oraz instrumenty o łatwym sposobie wydobycia dźwięku, które dobrze sprawdzają się w pracy z grupą, także z osobami bez przygotowania muzycznego. W praktyce są to m.in. różne perkusjonalia (np. grzechotki, kołatki, trójkąty, tamburyna) oraz dzwonki melodyczne i podobne instrumenty, dzięki którym można realizować ćwiczenia rytmiczne, akompaniament i proste melodie.
Odpowiedź "Tamburyna, kołatki, grzechotki, trójkąty, dzwonki melodyczne." jest zgodna z tym założeniem: zawiera instrumenty łatwe do opanowania, bez skomplikowanej emisji dźwięku, sprzyjające aktywizacji ruchowej i rytmicznej. Taki zestaw jest typowy w działaniach muzykoterapeutycznych i w terapii zajęciowej, gdy celem jest np. ćwiczenie koordynacji, koncentracji, współpracy w grupie czy ekspresji emocji.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo wprowadzają instrumenty, które nie należą do typowego instrumentarium Orffa lub zmieniają jego charakter:
- "Kołatki, kastaniety, fortepian, dzwonki melodyczne." – fortepian wymaga innego przygotowania, jest instrumentem klawiszowym i nie stanowi standardowego elementu instrumentarium Orffa.
- "Skrzypce, pianino, trójkąty." – skrzypce i pianino to instrumenty o zupełnie innym profilu (technika, rola w zespole), a pojedynczy trójkąt nie czyni zestawu "Orffowskim".
- "Fortepian, tamburyna, kołatki, grzechotki, trójkąty, dzwonki melodyczne." – mimo że część instrumentów pasuje, obecność fortepianu nadal jest nietypowa i rozmywa definicję instrumentarium Orffa jako zestawu prostych perkusjonaliów i dzwonków.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się instrumenty wymagające długiej nauki (np. skrzypce) albo "koncertowe" instrumenty klawiszowe (np. fortepian), to najczęściej jest to sygnał, że zestaw nie odpowiada klasycznemu instrumentarium Orffa.
