Wiertło stopniowe (często nazywane też "choinkowym") służy przede wszystkim do pracy w blachach i cienkościennych profilach. Jego cechą rozpoznawczą jest stopniowana część robocza: średnica narzędzia rośnie skokowo, tworząc kolejne "schodki". Dzięki temu jednym narzędziem można wykonać lub powiększyć otwór do kilku średnic, a podczas pracy w cienkim materiale ogranicza się ryzyko "wciągania" wiertła i powstawania dużych zadziorów.
Dlatego właściwa ilustracja to ta, na której narzędzie ma wyraźnie widoczne stopnie o rosnących średnicach. Taki kształt odróżnia wiertło stopniowe od typowych wierteł krętych do metalu, które mają jedną stałą średnicę na całej długości części roboczej (poza krótkim stożkiem/ścięciem na czole).
Dlaczego pozostałe ilustracje mogą być mylące?
- Wiertło kręte – wygląda jak klasyczne wiertło z dwoma rowkami wiórowymi i stałą średnicą; nie ma stopni, więc nie jest to wiertło stopniowe.
- Pogłębiacz stożkowy – ma kształt stożka (często z kilkoma ostrzami) i służy do fazowania/odgratowania krawędzi otworu, a nie do wykonywania wielu średnic stopniami.
- Rozwiertak – zwykle ma wiele prostych rowków i pracuje na niewielkim naddatku w celu wykończenia średnicy; również nie ma stopni.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: jeśli na narzędziu widać "schodki" – myśl o blasze i wiertle stopniowym. Dodatkowo zwracaj uwagę, czy narzędzie ma wyraźne oznaczenia średnic/zakresów oraz czy zarys jest "tarasowy", a nie stożkowy lub cylindryczny.
