W schematach blokowych (flowchart) poszczególne kształty odpowiadają określonym typom kroków algorytmu. Kluczowe jest rozróżnienie między:
- instrukcją/operacją (np. obliczenie, przypisanie wartości),
- wejściem/wyjściem (np. wypisanie danych),
- wywołaniem procedury/podprogramu,
- decyzją (sprawdzeniem warunku i wyborem dalszej ścieżki).
Jeśli na rysunku widoczny jest blok decyzyjny (typowo romb), to jego treścią nie jest "akcja", tylko warunek logiczny, który można ocenić jako prawda/fałsz. W zapisie pseudokodu taki warunek jest zwykle wyrażeniem porównania, np. n > 20, n = 0, x ≤ y.
Odpowiedź "n > 20" ma dokładnie taką postać: jest to porównanie, które można sprawdzić i na tej podstawie skierować algorytm na jedną z gałęzi (np. "TAK"/"NIE").
Pozostałe propozycje nie pasują do bloku decyzyjnego:
- "Wypisz n" to operacja wyjścia (prezentacja danych). W schemacie blokowym odpowiada jej zwykle symbol wejścia/wyjścia, a nie decyzja.
- "n ← n + 5" jest instrukcją przypisania (modyfikacja zmiennej). Taki krok należy do bloku operacyjnego/procesu, bo wykonuje obliczenie.
- "Wykonaj podprogram sortowania tablicy t" to wywołanie procedury/funkcji, czyli krok typu "podprogram". To również nie jest warunek logiczny, tylko polecenie wykonania pewnej czynności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród odpowiedzi tylko jedna jest zdaniem logicznym (da się ją ocenić jako prawda/fałsz), a pytanie dotyczy bloku decyzji, to najczęściej właśnie ta odpowiedź będzie właściwa. Mimo to zawsze warto upewnić się, że na rysunku rzeczywiście pokazano blok decyzyjny.
