Fotografia dnia roboczego nie oznacza wykonywania zdjęć aparatem, lecz metodę badania pracy polegającą na obserwacji i zapisie, jak w czasie zmiany przebiegają czynności pracownika/stanowiska (praca główna, czynności pomocnicze, przerwy, oczekiwanie na materiał lub narzędzia). Celem jest poznanie struktury czasu pracy i wskazanie rezerw organizacyjnych.
Z tego powodu właściwą komórką w zakładzie (także w odlewni) jest sekcja normowania pracy. To ona typowo przygotowuje i aktualizuje normy czasu, analizuje obciążenie stanowisk, identyfikuje straty i proponuje usprawnienia (np. lepsze rozmieszczenie narzędzi, ograniczenie zbędnych dojść, lepszą organizację transportu wewnętrznego).
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, bo dotyczą innych funkcji:
- Dział obsługi klienta koncentruje się na kontakcie z odbiorcą, zamówieniach, reklamacjach i komunikacji, a nie na pomiarze czasu pracy na stanowiskach.
- Dział utrzymania ruchu odpowiada za sprawność maszyn i urządzeń (naprawy, przeglądy, usuwanie awarii). Może dostarczać danych o przestojach, ale nie jest typową jednostką normującą pracę ludzi i procesów.
- Sekcja płac zajmuje się naliczaniem wynagrodzeń i rozliczeniami kadrowo‑płacowymi. Wykorzystuje ewidencję czasu pracy, jednak metoda "fotografii dnia roboczego" służy ustalaniu norm i doskonaleniu organizacji, a nie bezpośrednio naliczaniu płac.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy pomiaru i analizy przebiegu pracy (normy czasu, struktura czynności, straty), właściwe skojarzenie to normowanie pracy.
