Odpowiedź "Wkład koronowo-korzeniowy" jest właściwa, ponieważ jest to konstrukcja wykorzystywana wtedy, gdy korona zęba jest znacznie zniszczona i potrzebna jest stabilna odbudowa oparta o retencję w kanale korzeniowym. Taki wkład (część korzeniowa + odbudowa zrębu) stanowi bazę pod dalsze uzupełnienie, najczęściej koronę protetyczną.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Implant" to rozwiązanie stosowane w przypadku braku zęba (po ekstrakcji). Implant jest wszczepiany w kość i nie jest elementem odbudowującym zniszczone tkanki istniejącego zęba.
- "Sztyft okołomiazgowy" (w ujęciu klasycznym) odnosi się do elementu retencyjnego umieszczanego w zębinie przy zachowanej żywotnej miazdze lub płytko w tkankach twardych zęba; nie jest to pełna konstrukcja koronowo-korzeniowa przeznaczona do odbudowy po znacznym zniszczeniu korony zęba i retencji w kanale jak wkład.
- "Inlay" to wkład koronowy (uzupełnienie pośrednie) wykonywany w obrębie korony zęba, zwykle do odbudowy ubytku w zębie bocznym. Nie obejmuje części korzeniowej i nie służy do odbudowy zrębu opartej o kanał korzeniowy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w opisie pojawia się "duże zniszczenie własnych tkanek zęba", a na rysunku widać element związany z kanałem korzeniowym i odbudową zrębu, najczęściej chodzi o wkład koronowo-korzeniowy, a nie o inlay czy implant.
