W pytaniu kluczowe są dwa parametry: nakład 100 sztuk oraz podłoże: karton 230 g/m2 w formacie 210 × 140 mm. Dla tak małej liczby egzemplarzy najbardziej racjonalnym wyborem jest technologia, która nie wymaga czasochłonnego i kosztownego przygotowania form, a jednocześnie pozwala drukować na dość sztywnym podłożu.
Odpowiedź "Elektrofotograficzną." jest właściwa, ponieważ druk cyfrowy elektrofotograficzny (laserowy) jest powszechnie stosowany do krótkich serii (np. zaproszeń, wizytówek, małych nakładów materiałów reklamowych). Zaletą jest szybkie uruchomienie produkcji, możliwość personalizacji oraz dobra jakość w typowych zastosowaniach komercyjnych. Wiele urządzeń produkcyjnych w tej klasie obsługuje także podłoża o gramaturach rzędu ~230 g/m2 (dokładny zakres zależy od modelu i prowadzenia papieru).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Offsetową." – offset arkuszowy daje bardzo wysoką jakość i szerokie możliwości doboru papieru, ale jego ekonomika zwykle jest korzystna przy większych nakładach, bo wymaga przygotowania produkcyjnego (np. ustawień, materiałów eksploatacyjnych i rozruchu). Dla 100 sztuk często jest to rozwiązanie mniej opłacalne i wolniejsze organizacyjnie.
- "Sitodrukową." – sitodruk jest techniką specjalistyczną, często wybieraną do zadruku nietypowych podłoży, farb specjalnych lub efektów (np. grube warstwy farby). Dla standardowych zaproszeń na kartonie i krótkiego nakładu nie jest to typowy, najbardziej efektywny wybór.
- "Termosublimacyjną." – termosublimacja jest kojarzona głównie z wydrukami fotograficznymi na mediach dedykowanych (często w określonych formatach i przy specyficznych nośnikach). Nie jest to standardowa technologia do produkcji zaproszeń na kartonie 230 g/m2 w typowym workflow poligraficznym.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze maszyny najpierw oceń nakład (krótki/długi), potem podłoże (gramatura, sztywność), a dopiero na końcu dodatkowe wymagania (personalizacja, uszlachetnienia, czas realizacji).
