Wydruk 500 etykiet samoprzylepnych to nakład, który w praktyce często kwalifikuje się jako krótka seria. Przy takich ilościach kluczowe jest ograniczenie kosztów i czasu przygotowania produkcji (przezbrojenia, przygotowania form, narządu, ustawień), a także zapewnienie poprawnej pracy na typowym materiale etykietowym (papier/folia z klejem i linerem).
W pytaniu jako poprawną wskazano odpowiedź "Maszyna A". Żeby wyjaśnić wybór w sposób w pełni merytoryczny, trzeba wiedzieć, jakiego typu urządzenie kryje się pod oznaczeniem A (np. maszyna cyfrowa do krótkich serii, urządzenie rolowe do etykiet, itp.). Ponieważ treść wariantów A–D oraz zawartość ilustracji nie zostały tu podane, nie ma możliwości niezależnego przypisania liter do konkretnych technologii.
Ogólna zasada egzaminacyjna dla etykiet przy małych/średnich nakładach jest następująca:
- Technologie o krótkim przygotowaniu (często cyfrowe) są zwykle korzystne, gdy nakład jest niewielki i liczy się szybka realizacja.
- Technologie wymagające długiego przygotowania (zależnie od rozwiązania: formy, narząd, dłuższe ustawianie) bywają mniej opłacalne przy 500 szt., mimo że mogą dawać wysoką wydajność w długich seriach.
- W przypadku etykiet ważna jest też obróbka po druku (cięcie/nacinanie, wykrawanie, konfekcja), więc dobór urządzenia powinien uwzględniać cały proces, nie tylko samo drukowanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być błędne (w ujęciu ogólnym)? Jeśli oznaczają rozwiązania typowe dla długich serii lub nieprzystosowane do materiału etykietowego, to przy nakładzie 500 szt. przegrywają kosztowo, czasowo lub technologicznie. Na egzaminie należy więc łączyć trzy elementy: nakład, rodzaj podłoża i wymaganą obróbkę, a dopiero potem wybrać maszynę odpowiadającą tym warunkom.
