Metoda zbaczania (odchylenia toru otworu) jest stosowana wtedy, gdy w dotychczasowym odcinku otworu wystąpiła awaria, której nie da się skutecznie i bezpiecznie usunąć w rozsądnym czasie, albo gdy dalsze prace w tym samym torze są obarczone zbyt dużym ryzykiem. Istotą zbaczania jest wykonanie nowego odcinka toru otworu tak, aby ominąć strefę awarii i kontynuować wiercenie poza przeszkodą.
Dlatego odpowiedź "Zbaczanie." jest właściwa, gdy z przedstawionego schematu wynika, że rozwiązanie polega na obejściu problematycznego miejsca poprzez zmianę kierunku prowadzenia otworu (wykonanie odgałęzienia/obejścia), a nie na mechanicznym oddziaływaniu na element, który uległ zaklinowaniu.
Pozostałe propozycje to inne sposoby postępowania, zwykle realizowane w istniejącym torze otworu, a ich cel jest inny:
- Podbijanie kojarzy się z działaniami udarowymi/"dobijaniem" w celu przemieszczenia lub osadzenia elementu – nie jest to obejście awarii przez nowy tor.
- Obwiercanie polega na wykonywaniu prac wokół przeszkody w celu jej uwolnienia lub ominięcia w ramach pracy narzędziami w istniejącym obszarze otworu; koncepcyjnie różni się od wykonania odgałęzienia i kontynuacji wiercenia nową trajektorią.
- Miechowanie odnosi się do działań realizowanych specjalistycznymi narzędziami w otworze i również nie oznacza klasycznego obejścia awarii przez zmianę toru wiercenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "z rysunku" najpierw ustal, czy schemat pokazuje nowy tor/odgałęzienie (to sugeruje zbaczanie), czy raczej pracę narzędziem w tym samym torze (wtedy częściej chodzi o metody typu obwiercanie lub działania mechaniczne na przewodzie).
