W introligatorstwie (także w przygotowaniu produkcji dla druku offsetowego) kompletowanie wkładu polega na zebraniu elementów publikacji w prawidłowej kolejności, tak aby powstał blok gotowy do dalszych operacji (np. szycia, klejenia, oprawy). W zależności od tego, czy pracujemy na składkach (zafalcowanych arkuszach) czy na pojedynczych arkuszach/kartach, wyróżnia się różne metody kompletowania.
Odpowiedź "Składka w składkę." opisuje sytuację, w której kolejne składki są wkładane jedna w drugą (zagnieżdżane). Taki układ jest typowy dla wkładów, gdzie składki tworzą wspólny "pakiet" przez wsunięcie następnej składki do środka poprzedniej. W praktyce rozpoznaje się to po tym, że składki nie leżą jako niezależne warstwy, tylko mają wspólne złożenie i wchodzą w siebie.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ opisują inne relacje między elementami:
- "Arkusz w składkę." dotyczy kompletowania z użyciem pojedynczych arkuszy wkładanych w składkę; to inny przypadek (mieszany), wymagający obecności osobnych arkuszy jako elementów wkładu.
- "Arkusz na arkusz." oznacza układanie kolejnych arkuszy jeden na drugim (warstwowo). To metoda właściwa dla kompletowania z pojedynczych kart/arkuszy, a nie dla zagnieżdżonych składek.
- "Składka na składkę." sugeruje odkładanie składek warstwami (jedna na drugiej), czyli bez wkładania ich w siebie. Taki układ wygląda inaczej niż w metodzie "w składkę".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy na rysunku elementami są składki czy pojedyncze arkusze. Dopiero potem wybierz relację "w" (zagnieżdżanie) albo "na" (warstwowe odkładanie). To ogranicza ryzyko pomylenia bardzo podobnie brzmiących nazw metod.
