KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

Kontrola pionowości obiektu ma na celu określenie, czy oś (lub krawędzie) obiektu pokrywają się z kierunkiem pionu, a jeśli nie — jaka jest odchyłka od pionu na różnych wysokościach.

Odpowiedź "Rzutowania." jest właściwa dla schematów, w których idea pomiaru opiera się na rzutowaniu położenia punktów obiektu na kierunek pionu (lub na linię odniesienia związaną z pionem), a następnie porównaniu uzyskanych położeń na różnych wysokościach. W praktyce geodezyjnej oznacza to przenoszenie/odniesienie położenia wzdłuż pionu i ocenę, czy kolejne punkty leżą w jednej linii pionowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego rozpoznania metody na rysunku:

• "Biegunową." – metoda biegunowa (tachimetryczna) opiera się na wyznaczaniu punktów z jednego stanowiska instrumentu przez pomiar kierunku (kąta) i odległości. Jest typowa dla pomiarów sytuacyjnych w planie i tyczenia, a nie jest "znakiem rozpoznawczym" kontroli pionowości w schemacie rzutowania.
• "Wcięć kątowych." – wcięcia kątowe wykorzystują przecięcie kierunków wyznaczonych z co najmniej dwóch stanowisk, aby określić położenie punktu. Na rysunkach zwykle dominują dwa (lub więcej) stanowiska i linie celowe krzyżujące się w punkcie, co jest inną ideą niż rzutowanie w pionie.
• "Fotogrametryczną." – metoda fotogrametryczna bazuje na zdjęciach (naziemnych lub lotniczych) i opracowaniu obrazów. Jej schematy często zawierają kamerę, osie zdjęć, punkty wiążące lub geometrię obrazowania, a nie klasyczne przenoszenie położenia wzdłuż pionu typowe dla rzutowania.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "co przedstawia rysunek?" warto szukać cech dominujących schematu (ile stanowisk, czy są odległości, czy są przecinające się kierunki, czy widać ideę przeniesienia w pionie). To zwykle wystarcza do odróżnienia rzutowania od metod planimetrycznych.