W lokalizacji uszkodzeń kabli miedzianych kluczowe jest dobranie metody do rodzaju uszkodzenia i do tego, czy w kablu dostępny jest tor/żyła pomocnicza w dobrym stanie.
Jeżeli w treści wskazano, że uszkodzeniu uległa izolacja wszystkich żył miedzianych, oznacza to, że nie mamy "pewnego" przewodu, który można bezpiecznie potraktować jako zdrowy przewód odniesienia dla pomiaru pętlowego. W takim przypadku właściwym wyborem jest pętla podwójnego mostka, bo jest to podejście przewidziane do sytuacji, w której warunek posiadania jednej sprawnej żyły (lub pary) nie jest spełniony.
Odpowiedź "Pętli podwójnego mostka." jest więc poprawna, ponieważ odpowiada scenariuszowi: uszkodzenie izolacji dotyczy całego wiązania żył i trzeba zastosować metodę, która nie opiera się na założeniu istnienia niezawodnego przewodu odniesienia w tym samym kablu.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w tym konkretnym opisie?
- "Murraya." – metody typu pętla Murraya są typowo dobierane wtedy, gdy można zestawić pętlę z udziałem odcinka sprawnego (pomocniczego). Przy uszkodzeniu izolacji wszystkich żył założenie o "zdrowym" torze pomocniczym przestaje być bezpieczne.
- "Pętli pojedynczego mostka." – analogicznie, wariant pojedynczej pętli jest kojarzony z sytuacją, gdy warunki do zbudowania pętli pomiarowej są prostsze i dostępny jest odpowiedni przewód odniesienia; tu treść zadania wskazuje na brak takiej możliwości.
- "Trójpunktową." – metody trójpunktowe są odrębną grupą podejść i nie są naturalnym wyborem przy założeniu uszkodzenia izolacji wszystkich żył, gdy pytanie wprost kieruje na dobór metody pętlowej/mostkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o lokalizacji uszkodzeń najpierw "podkreśl" warunek o dostępności żyły sprawnej. Jeśli treść mówi, że uszkodzenie dotyczy wszystkich żył, szukaj odpowiedzi sugerującej metodę odporną na brak toru odniesienia – tutaj jest to pętla podwójnego mostka.
