KWALIFIKACJA MOD11 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 23.
Którą metodę organizacji produkcji należy zastosować przy wytwarzaniu 2000 sztuk ubrań roboczych, aby zapewnić najwyższą wydajność produkcji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy wytwarzaniu dużej, jednorodnej partii (2000 sztuk odzieży roboczej) najwyższą wydajność zwykle zapewnia organizacja potokowa: operacje są podzielone na stanowiska, a wyrób przemieszcza się w ustalonej kolejności. Pozwala to ograniczyć przestoje, skrócić czas przejścia i wykorzystać specjalizację pracowników oraz maszyn.

Pełne wyjaśnienie:

Wielkość zlecenia (2000 sztuk) i jednorodność asortymentu (ubrania robocze w jednej partii) wskazują na produkcję o charakterze masowym/dużoseryjnym. W takim przypadku celem "najwyższej wydajności" najczęściej osiąga się przez organizację potokową (liniową), czyli ustawienie stanowisk zgodnie z kolejnością operacji oraz zapewnienie płynnego przepływu elementów od stanowiska do stanowiska.

Dlaczego potokowa?

  • Specjalizacja operacji – każde stanowisko wykonuje wąski zakres czynności, co skraca czas jednostkowy i stabilizuje jakość.
  • Stały przepływ – ogranicza zbędne przemieszczanie między operacjami oraz ułatwia planowanie obciążenia.
  • Lepsze wykorzystanie zasobów – łatwiej dobrać liczbę pracowników i maszyn do taktu/tempa linii.
  • Powtarzalność – im większa powtarzalność, tym bardziej opłaca się standaryzacja pracy typowa dla potoku.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne przy kryterium "najwyższa wydajność"?

  • Grupowa (gniazdowa) bywa korzystna przy większej zmienności asortymentu lub gdy łączy się operacje według podobieństwa maszyn/technik. Daje elastyczność, ale przy jednorodnej, dużej partii może zwiększać transport wewnętrzny i kolejki między gniazdami.
  • Seryjna koncentruje się na wykonywaniu partii/serii, ale sama w sobie nie przesądza o układzie stanowisk i przepływie. Przy nastawieniu na maksymalną wydajność zwykle potrzebny jest uporządkowany potok (linia) z równoważeniem pracy.
  • Indywidualna jest typowa dla jednostkowych zamówień, prototypów lub wyrobów silnie zindywidualizowanych. Przy 2000 sztuk prowadzi zwykle do mniejszej specjalizacji i niższej produktywności.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się duża liczba sztuk oraz powtarzalny wyrób, a pytanie pyta o "najwyższą wydajność", najczęściej chodzi o rozwiązania liniowe/potokowe. Gdy akcentem jest elastyczność i częste przezbrojenia – częściej rozważa się organizację grupową lub stanowiskową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Produkcja potokowa (liniowa) to organizacja, w której operacje są podzielone na kolejne stanowiska, a elementy wyrobu przemieszczają się w ustalonej kolejności. Dzięki specjalizacji i stałemu przepływowi łatwiej osiągnąć wysoką wydajność przy dużej, powtarzalnej partii.
Duża i jednorodna partia sprzyja standaryzacji pracy: można ustalić kolejność operacji, zbalansować obciążenie stanowisk i ograniczyć przestoje. To zwykle daje większą produktywność niż rozwiązania nastawione na elastyczność, typowe dla krótkich serii lub produkcji jednostkowej.
Produkcja grupowa (gniazdowa) polega na łączeniu stanowisk w gniazda według podobnych maszyn lub operacji. Daje elastyczność przy zmiennym asortymencie, ale może powodować kolejki i dodatkowy transport między gniazdami. Przy bardzo dużej, jednorodnej partii nie zawsze maksymalizuje wydajność.
Produkcja seryjna opisuje wykonywanie wyrobów w partiach (seriach). Produkcja potokowa natomiast opisuje sposób zorganizowania przepływu pracy w linii. W praktyce można mieć produkcję seryjną zorganizowaną potokowo, ale samo słowo "seryjna" nie przesądza o układzie stanowisk.
Metodę indywidualną stosuje się zwykle przy zamówieniach jednostkowych, prototypach, przeróbkach lub wyrobach silnie spersonalizowanych. Jej zaletą jest elastyczność i łatwe dopasowanie, ale kosztem mniejszej specjalizacji stanowisk. Przy dużej liczbie identycznych sztuk rzadko daje najwyższą wydajność.
Sygnały to: duża liczba sztuk, powtarzalny wyrób, nacisk na "najwyższą wydajność", stały przebieg operacji oraz możliwość specjalizacji stanowisk. W takich warunkach najczęściej oczekuje się odpowiedzi dotyczącej linii/potoku, bo pozwala uporządkować przepływ i ograniczyć straty czasu.
Typowe błędy to mylenie pojęć "seryjna" i "potokowa", wybieranie metody "bardziej elastycznej" mimo wymogu maksymalnej wydajności oraz ignorowanie wielkości partii. Warto zawsze porównać każdą metodę z kryterium z pytania (np. wydajność vs elastyczność).
Nie zawsze. Potok ułatwia standaryzację i kontrolę procesu, co może poprawiać jakość, ale sama jakość zależy też od technologii, instrukcji operacyjnych, kwalifikacji personelu i kontroli międzyoperacyjnej. Potok przede wszystkim zwiększa wydajność i powtarzalność pracy.
Najczęściej potrzebne są: powtarzalny asortyment, odpowiednio duża partia, możliwość podziału pracy na operacje oraz względnie stabilne czasy operacji. Ważne jest też takie rozdzielenie zadań, by ograniczyć wąskie gardła, bo to one obniżają wydajność całej linii.
Ucz się porównywać metody (potokowa, grupowa, indywidualna, seryjna) według kryteriów: wielkość partii, zmienność asortymentu, potrzebna elastyczność, wydajność i organizacja przepływu. Pomaga rozwiązywanie zadań sytuacyjnych: "ile sztuk", "jaki wyrób" i "jaki cel".
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Pozwala to ograniczyć przestoje, skrócić czas przejścia i wykorzystać specjalizację pracowników oraz maszyn."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z organizacji i planowania produkcji w przemyśle odzieżowym (skrypty szkolne/branżowe)
  • Podręczniki z podstaw organizacji produkcji (pojęcia: linia, takt, balansowanie)
  • Ćwiczenia: dobór metody organizacji produkcji do typu asortymentu i wielkości partii

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego