Opis sytuacji wskazuje, że opiekunka organizuje dziecku proste doświadczenie: dziecko wykonuje czynność (umieszcza śnieg w szklance), a następnie obserwuje efekt i może o nim rozmawiać (co się stało, dlaczego, jak wygląda woda). To jest istota pracy metodą badawczą: uczenie się przez działanie, obserwację i wyciąganie wniosków, a nie przez bierne słuchanie.
Odpowiedź "Badawczą." jest trafna, bo w centrum aktywności znajduje się dziecko jako "mały badacz": wykonuje czynność, śledzi zmianę i na tej podstawie buduje rozumienie zjawiska. W praktyce opiekunka może dodatkowo zadawać pytania typu: "Co widzisz?", "Czy śnieg znika od razu?", "Co zostało w szklance?", co wspiera myślenie przyczynowo‑skutkowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Wykładu." – metoda podająca, w której dorosły głównie mówi i przekazuje informacje. W przedstawionej sytuacji kluczowe jest działanie i obserwacja dziecka, więc to nie jest wykład.
- "Poznawczą." – to określenie bywa rozumiane bardzo szeroko (wszystko, co służy poznaniu), ale w pytaniu chodzi o konkretną metodę pracy. Opis wskazuje na strukturę doświadczenia/eksperymentu, czyli metodę badawczą.
- "Opowiadania." – polega na przekazie treści w formie narracji. Tu nie ma narracji jako głównego narzędzia; dziecko poznaje zjawisko bezpośrednio.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się "obserwuje", "sprawdza", "doświadcza", "eksperymentuje", zwykle chodzi o metodę badawczą. Jeśli dominują "słucha", "dorosły tłumaczy", częściej będą to metody podające (np. opowiadanie, pogadanka, wykład).
