Inwentaryzacja służy ustaleniu, czy stan wykazany w księgach rachunkowych odpowiada stanowi rzeczywistemu, oraz do wyjaśnienia i rozliczenia różnic. W praktyce wyróżnia się trzy podstawowe podejścia: spis z natury, potwierdzenie sald oraz weryfikację.
Odpowiedź "Spis z natury" jest właściwa wtedy, gdy opis wskazuje na bezpośrednie ustalenie ilości/istnienia składników majątku poprzez czynności fizyczne (policzenie, zważenie, pomiar, oględziny) wykonywane przez zespół spisowy, a następnie porównanie ustaleń z zapisami ewidencji.
Odpowiedź "Uzgadnianie salda należności" wiąże się z rozrachunkami i jest zbliżona znaczeniowo do potwierdzania sald, ale sama w sobie nie opisuje metody polegającej na fizycznym ustaleniu stanu. Typowo dotyczy zgodności rozliczeń z kontrahentami, a nie policzenia składników majątku.
Odpowiedź "Weryfikację stanu ewidencyjnego należności spornych" odnosi się do metody weryfikacji, czyli sprawdzania zasadności i poprawności zapisów na podstawie dowodów księgowych, umów, korespondencji, postępowań itp. To metoda "dokumentowa", stosowana zwłaszcza tam, gdzie spis z natury lub potwierdzenie salda nie jest właściwe.
Odpowiedź "Porównanie danych ksiąg rachunkowych z dokumentami źródłowymi" także opisuje podejście dokumentowe i pasuje do weryfikacji, a nie do spisu z natury. W spisie z natury punktem wyjścia jest stan rzeczywisty ustalony w terenie, a dopiero później następuje porównanie z ewidencją.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się czynności typu "policzono", "zważono", "zmierzono", "oględziny" — najczęściej chodzi o spis z natury. Gdy mowa o "potwierdzeniu z kontrahentem" — to potwierdzenie sald. Gdy kluczowe są "dokumenty, dowody, umowy, analiza zapisów" — to weryfikacja.
