Stopniowanie szablonów służy do uzyskania kompletu rozmiarów na podstawie jednego szablonu bazowego. W praktyce krawieckiej kluczowe jest, jakie wymiary są podstawą wyznaczania przyrostów i w jaki sposób rozkłada się je na elementach formy.
Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową według obwodów." jest poprawna, gdy schemat stopniowania pokazuje przyrosty wynikające głównie z miar obwodowych (typowo: talia i biodra dla spódnicy). W takim podejściu zmiany szerokości elementów konstrukcyjnych są powiązane z różnicami w obwodach pomiędzy rozmiarami, a wartości przyrostów wynikają z obliczeń i proporcji przyjętych w tabeli wymiarów.
Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową według wzrostów." jest niezgodna, gdy na schemacie nie dominują zmiany długości (np. długość spódnicy, wysokości odcinków), tylko przesunięcia i poszerzenia wynikające z obwodów. Metoda według wzrostów dotyczy przede wszystkim zmian pionowych i długościowych, a nie rozbudowy obwodów.
Odpowiedź "Promieniową." odnosi się do innego sposobu prowadzenia przyrostów (geometria promieniowa), stosowanego w specyficznych przypadkach i rozkładach konstrukcyjnych. Nie jest to tożsame z typowym stopniowaniem opartym na obwodach w spódnicach, gdzie przyrosty rozkłada się w punktach konstrukcyjnych według zasad proporcjonalno-obliczeniowych.
Odpowiedź "Grupową." sugeruje stopniowanie w grupach rozmiarowych (np. łączenie rozmiarów w zestawy lub stopniowanie skokowe), a nie samą zasadę wyliczania przyrostów z obwodów. To inna kategoria opisu niż metoda proporcjonalno-obliczeniowa.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku, czy pokazane przesunięcia dotyczą głównie szerokości (obwody) czy wysokości/długości (wzrost). Dla spódnic najczęściej rozstrzygające są biodra i talia.
