W cyfrowej telewizji satelitarnej (DVB-S) można spotkać kilka technik "wielodostępu/zwielokrotniania", ale dotyczą one różnych poziomów systemu. Pytanie dotyczy sytuacji: w jednym transponderze znajduje się wiele programów, które odbiornik wybiera już po zdemodulowaniu sygnału z transpondera.
W takim przypadku poprawna jest odpowiedź "Zwielokrotnienie w dziedzinie czasu", ponieważ programy (kanały telewizyjne) są umieszczane wspólnie w jednym strumieniu transportowym MPEG-TS. Ten strumień jest uporządkowany w czasie (pakiety), a odbiornik demultipleksuje go, wybierając odpowiednie identyfikatory (PID) dla wybranego programu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?
- "Zwielokrotnienie w dziedzinie częstotliwości" pasuje do rozdzielania zasobów radiowych pomiędzy różne transpondery (każdy pracuje na własnej częstotliwości), ale nie opisuje sposobu upakowania wielu programów w jednym transponderze.
- "Zwielokrotnienie kodowe" (CDM) jest techniką opartą o kody rozpraszające i nie jest standardowym mechanizmem multipleksowania programów w DVB-S w strumieniu MPEG-TS.
- "Zwielokrotnienie polaryzacyjne" odnosi się do wykorzystania ortogonalnych polaryzacji (np. H/V) do ponownego użycia tej samej częstotliwości i zwiększania pojemności satelity. To mechanizm "reuse", a nie metoda multipleksowania programów wewnątrz jednego strumienia transportowego.
W praktyce instalator/monter ustawia parametry odbioru (częstotliwość transpondera i polaryzację), a następnie tuner DVB-S wybiera konkretny program z multipleksu MPEG-TS. Właśnie ten etap (wiele programów w jednym strumieniu) jest przykładem zwielokrotniania czasowego.
