Przy obsłudze 200 uczestników konferencji kluczowe dla "najbardziej ekonomicznej" formy śniadania są: koszt jednostkowy na osobę, nakład pracy personelu, czas wydawania oraz możliwość płynnej obsługi dużego strumienia gości.
Odpowiedź "Bufet śniadaniowy." jest poprawna, ponieważ w praktyce hotelowej bufet umożliwia jednoczesne samoobsługowe pobieranie potraw przez wielu gości. Zmniejsza to potrzebę indywidualnego przyjmowania zamówień, ogranicza liczbę czynności wykonywanych przez kelnerów oraz pozwala lepiej planować uzupełnianie potraw (produkcja "na zapas" i uzupełnienia według zużycia). W efekcie, przy dużej grupie, koszt pracy i czas obsługi na jednego gościa są zazwyczaj najniższe.
Odpowiedź "Room service." jest nieprawidłowa, bo obsługa do pokoju wymaga indywidualnej kompletacji, transportu oraz rozliczenia dla każdego zamówienia. To zwiększa pracochłonność i koszty, a przy 200 osobach byłoby też trudne organizacyjnie (wąskie gardła: windy, korytarze, czas dostaw).
Odpowiedź "A’ la carte." jest nieprawidłowa, ponieważ oznacza zamawianie z karty i przygotowanie porcji pod konkretne życzenie. Przy dużej liczbie gości podnosi to koszty kuchni i serwisu (więcej zleceń, większa zmienność, dłuższe czasy oczekiwania), więc zwykle nie jest to forma najbardziej ekonomiczna dla grup konferencyjnych.
Odpowiedź "Zestaw śniadaniowy." też jest mniej korzystna ekonomicznie niż bufet w tej skali, bo choć standaryzuje porcje, nadal wymaga masowego kompletowania zestawów i często większej liczby porcji "na wszelki wypadek" (ryzyko strat). Bufet daje większą elastyczność w poborze i uzupełnianiu asortymentu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się bardzo duża liczba gości, najczęściej opłacalność wynika z samoobsługi i skalowalności procesu — to typowe cechy bufetu.
