Rozpoznanie typu oprawy opiera się na tym, w jaki sposób soczewka jest utrzymywana w konstrukcji.
"Półramkową." wybiera się wtedy, gdy widoczna jest tylko część obręczy (np. górna), a druga część obwodu soczewki nie jest zamknięta metalem lub tworzywem. Zwykle widać lub można logicznie założyć obecność żyłki (linki) prowadzonej w rowku wykonanym na krawędzi soczewki. To cecha charakterystyczna półram.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Pełną." – w pełnej oprawie obręcz (ramka) otacza soczewkę na całym obwodzie. Jeśli na zdjęciu widać przerwę w obręczy i zamiast niej inny sposób podparcia soczewki, nie jest to oprawa pełna.
- "Bezramkową." – w bezramkowej nie ma obręczy w ogóle; soczewki są elementem nośnym i są łączone z mostkiem oraz zausznikami przez mocowania wymagające zwykle nawiercania (śruby/tulejki). Jeżeli jednak część obręczy występuje, wskazuje to raczej na półramkę, a nie bezramkę.
- "Łączoną." – to określenie bywa używane potocznie lub handlowo dla konstrukcji mieszanych (np. różne materiały/techniki), ale w typowej klasyfikacji egzaminacyjnej kluczowe jest rozróżnienie pełna/półramkowa/bezramkowa według sposobu opasania i mocowania soczewki.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy soczewka jest zamknięta obręczą w 100%, następnie szukaj oznak żyłki/rowka, a dopiero na końcu rozważ mocowania nawiercane typowe dla opraw bezramkowych.