Metoda TIG (GTAW) to spawanie łukowe, w którym łuk jarzy się między elektrodą wolframową a spawanym materiałem, a jeziorko spawalnicze jest osłaniane gazem obojętnym (najczęściej argonem). W praktyce oznacza to, że proces jest przeznaczony do wykonywania złączy spawanych metali (np. stali), bo wymaga stopienia brzegów łączonych elementów i utworzenia spoiny metalicznej.
Dlaczego "stal–stal" jest poprawne?
Stal jest materiałem metalicznym, który można spawać metodą TIG (dobierając odpowiednie parametry, ewentualnie spoiwo i osłonę gazową). Z punktu widzenia doboru technologii łączenia w montażu maszyn para metal–metal jest typowym i poprawnym zastosowaniem TIG.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Stal–szkło – szkło jest materiałem niemetalicznym o innej naturze fizycznej niż metal; w typowych warunkach warsztatowych nie wykonuje się złącza stal–szkło metodą TIG, bo proces jest przewidziany do spawania metali.
- Stal–drewno – drewno jest materiałem organicznym; zamiast stopienia i utworzenia spoiny nastąpiłoby zwęglenie/spalenie. Do połączeń stal–drewno stosuje się zwykle metody mechaniczne (śruby, wkręty, nitowanie) albo klejenie w odpowiednich konstrukcjach.
- Stal–tworzywo sztuczne – typowe tworzywa termoplastyczne można łączyć metodami zgrzewania/spawania tworzyw, ale nie TIG. TIG nie jest standardową metodą wykonywania złącza metal–tworzywo; w praktyce stosuje się połączenia mechaniczne, klejenie lub rozwiązania hybrydowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pary "metal + materiał niemetaliczny", a pytanie dotyczy klasycznego spawania łukowego, najczęściej poprawna będzie para "metal–metal".
