Opis w pytaniu odpowiada obrazowi spastycznej diplegii, nazywanej też obustronnym porażeniem kurczowym. W tej postaci mózgowego porażenia dziecięcego dominują objawy w kończynach dolnych, a kończyny górne są zwykle sprawniejsze. To ważna wskazówka funkcjonalna: dziecko może relatywnie dobrze wykonywać czynności manualne, ale ma większe trudności z lokomocją i utrzymaniem prawidłowej pozycji stojącej.
Kluczowe cechy z treści pytania to:
- przywodzenie i krzyżowanie nóg (tzw. nożycowanie) – wynika ze wzmożonego napięcia mięśniowego i przewagi aktywności przywodzicieli,
- ustawianie stóp na palcach w staniu (często również w chodzie) – typowe dla spastyczności z tendencją do ustawienia końsko-szpotawego/equinus,
- większa sprawność kończyn górnych niż dolnych – zgodna z dominującym zajęciem kończyn dolnych w diplegii.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Obustronne porażenie kurczowe."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Postać pozapiramidowa." Typowo kojarzy się z zaburzeniami ruchu o charakterze dyskinetycznym (ruchy mimowolne, zmienność napięcia), a nie z utrwalonym wzorcem spastycznym typu nożycowanie i chód na palcach.
- "Postać móżdżkowa." Jest kojarzona głównie z ataksją (zaburzenia koordynacji, równowagi), drżeniem zamiarowym i niepewnym chodem, a nie z przewagą spastyczności przywodzicieli i typowym ustawieniem na palcach.
- "Obustronne porażenie połowicze." Nazewnictwo sugeruje układ bardziej "połowiczy" (hemiplegiczny), w którym rozkład objawów i funkcji nie odpowiada klasycznej diplegii z dominacją w kończynach dolnych. W pytaniu kluczowa jest przewaga ograniczeń KD oraz nożycowanie.
Wskazówka do nauki: jeśli w opisie pojawia się "nogi bardziej zajęte niż ręce" + "krzyżowanie nóg" + "stanie/chód na palcach", to najczęściej myśl o spastycznej diplegii (obustronnym porażeniu kurczowym).
