Podczas napadu astmy oskrzelowej dochodzi do zwężenia dróg oddechowych, co zwiększa opór przepływu powietrza i wywołuje duszność. W takiej sytuacji kluczowe jest ułożenie dziecka w pozycji, która ułatwia oddychanie. Odpowiedź "Pozycję siedzącą z pochyleniem do przodu." jest właściwa, bo pozwala dziecku oprzeć kończyny górne, stabilizuje obręcz barkową i sprzyja wykorzystaniu mięśni pomocniczych oddechu. Dla wielu osób jest to najbardziej komfortowa pozycja w nasilonej duszności.
Dlaczego pozostałe propozycje są niekorzystne?
- "Pozycję płaską leżącą na plecach." – u części dzieci nasila uczucie braku powietrza, utrudnia efektywną pracę klatki piersiowej i może zwiększać lęk. Taka pozycja bywa kojarzona z omdleniem, ale napad astmy to inny problem.
- "Pozycję płaską leżącą na boku." – ułożenie boczne jest użyteczne głównie przy ryzyku zachłyśnięcia lub u osoby nieprzytomnej. W typowym napadzie astmy dziecko jest przytomne i potrzebuje pozycji aktywnie ułatwiającej oddychanie.
- "Pozycję siedzącą z lekkim pochyleniem do tyłu." – może ograniczać pracę mięśni oddechowych i nie daje tak dobrego "odciążenia" oddechu jak pochylenie do przodu.
W praktyce opiekunka powinna dodatkowo: zachować spokój, zapewnić dostęp do świeżego powietrza, rozluźnić uciskającą odzież, nie zmuszać dziecka do leżenia oraz (jeśli to przewidziane w planie opieki i zalecone) pomóc w użyciu leku wziewnego. Gdy duszność narasta, pojawia się sinienie, dziecko ma trudność z mówieniem lub brak poprawy – konieczne jest szybkie wezwanie pomocy medycznej.
