Rodzina standardów DVB (Digital Video Broadcasting) obejmuje różne sposoby dostarczania sygnału telewizyjnego, zależnie od medium transmisyjnego. W pytaniu kluczowy jest warunek: transmisja jest realizowana przy użyciu nadajników pracujących poza atmosferą ziemską. Takie nadajniki/przekaźniki to satelity telekomunikacyjne, dlatego właściwy jest standard satelitarny.
Odpowiedź "DVB-S" jest poprawna, ponieważ oznacza system transmisji satelitarnej. W praktyce instalacyjnej wiąże się to z torem satelitarnym (anteną satelitarną, konwerterem, odbiornikiem/dekoderem), a sygnał dociera do użytkownika poprzez łącze satelitarne.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku "poza atmosferą":
- "DVB-C" dotyczy dystrybucji w sieciach kablowych (medium przewodowe). Nie wykorzystuje satelitów jako podstawowego kanału dostarczania sygnału do abonenta.
- "DVB-T" dotyczy emisji naziemnej (terrestrial) z nadajników zlokalizowanych na Ziemi, np. masztów RTV. To przeciwieństwo toru satelitarnego w kontekście miejsca nadawania.
- "DVB-A" nie jest typowym, powszechnie używanym w praktyce skrótem dla standardu dystrybucji telewizji cyfrowej w rodzinie DVB na poziomie "S/C/T". Na egzaminach i w podstawowej klasyfikacji standardów spotyka się przede wszystkim DVB-S (satelita), DVB-C (kabel) i DVB-T (naziemna) oraz ich rozwinięcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się sformułowania typu "satelita", "orbita", "poza atmosferą", niemal zawsze chodzi o wariant S. Gdy pojawia się "kabel" lub "sieć kablowa" – wybieraj C, a gdy "naziemna" lub "emiter" – T.
