Strategie dystrybucji różnią się tym, jak szeroko producent udostępnia produkt na rynku i jaką kontrolę utrzymuje nad kanałem sprzedaży.
Dystrybucja selektywna oznacza sprzedaż przez wybrane punkty (np. wybrane sieci handlowe, sklepy specjalistyczne, autoryzowanych partnerów). Dla producenta sprzętu RTV ze "średniej półki" jest to zwykle najbardziej racjonalne rozwiązanie, ponieważ:
- zapewnia dobrą dostępność (klient może łatwo kupić produkt),
- umożliwia utrzymanie standardów ekspozycji i materiałów POS,
- pozwala zadbać o jakość obsługi (doradztwo, prezentacja funkcji, warunki serwisowe),
- ogranicza ryzyko "psucia" wizerunku przez przypadkowe, niekontrolowane kanały.
Odpowiedź "Intensywną." wybiera się zwykle dla produktów o niskim zaangażowaniu zakupowym i częstym zakupie (np. proste towary masowe), gdzie kluczowa jest maksymalna liczba punktów sprzedaży. W RTV segmentu średniego zbyt szeroka dystrybucja może utrudniać kontrolę ekspozycji i cen oraz obniżać spójność komunikacji marki.
Odpowiedzi "Wyłączną." oraz "Ekskluzywną." oznaczają bardzo silne ograniczenie liczby sprzedawców (czasem do jednego partnera na obszar). To częściej pasuje do dóbr luksusowych/premium, gdzie priorytetem jest prestiż, wyjątkowe doświadczenie zakupowe i ścisła kontrola kanału, a nie szeroka dostępność. Dla "średniej półki" byłoby to zwykle zbyt ograniczające i mogłoby zmniejszyć sprzedaż.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli produkt wymaga pewnego poziomu doradztwa i dbałości o prezentację, ale nie jest luksusowy, najczęściej właściwym wyborem jest dystrybucja selektywna.
