Technika sgraffito (sgrafitto) polega na wykonaniu dekoracji w wielowarstwowym tynku: nakłada się co najmniej dwie warstwy o różnym zabarwieniu, a następnie wierzchnią warstwę nacina się lub zdrapuje zgodnie z projektem, aby odsłonić kolor warstwy spodniej. Efektem jest wyraźny rysunek, często o ostrych krawędziach, wynikających z "cięcia" w świeżej zaprawie.
Odpowiedź "Sgraffito." jest poprawna, jeśli na zdjęciu widać charakterystyczne cechy: wzór wynikający z usunięcia fragmentów wierzchniej warstwy tynku, kontrast warstw oraz fakturę typową dla tynku, a nie dla farby czy okładziny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do sgraffita:
- "Mozaika." – mozaika jest układana z wielu drobnych elementów (np. kostek, płytek) osadzonych w zaprawie. Zwykle widać podziały, spoiny i modułowy układ elementów. Sgraffito nie ma takiej siatki spoin; wzór wynika ze zdrapania tynku.
- "Malatura." – to dekoracja malarska (warstwa farby). W malaturze wzór powstaje przez nanoszenie pigmentu na podłoże, a nie przez mechaniczne odsłanianie niższej warstwy tynku. Na zbliżeniu malatura częściej wygląda na jednolicie "pomalowaną", bez krawędzi wynikających ze zdrapania.
- "Polichromia." – również technika malarska (wielobarwne malowidło), często o charakterze artystycznym i wielokolorowym. Nadal jednak kluczowe jest to, że jest to malowanie, a nie rycie w tynku. Kolor i forma mogą mylić, ale technologia wykonania jest inna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz dekorację elewacji, sprawdź "z czego" jest zrobiona. Jeśli to tynk z wyraźnie odsłoniętymi warstwami i rysunkiem powstałym przez zdrapywanie – to typowy trop do rozpoznania sgraffita.
