W technice druku wklęsłego (intaglio) elementy drukujące są zagłębione w formie. Oznacza to, że farba drukarska jest zatrzymywana w wyżłobieniach/komórkach, a powierzchnia nieprzenosząca obrazu jest oczyszczana z nadmiaru farby. Następnie, pod odpowiednim naciskiem, farba z zagłębień przechodzi na podłoże (np. papier). Tę zasadę rozpoznaje się zwykle po sposobie przedstawienia formy drukowej oraz mechanizmie "zabierania" farby z zagłębień.
Dlatego odpowiedź "Wklęsłą." jest właściwa, jeśli rysunek pokazuje elementy charakterystyczne dla tej metody (np. zagłębienia w formie jako miejsca przenoszenia farby lub etap usuwania nadmiaru farby z powierzchni formy).
- "Wypukłą." odrzucamy, gdyż w druku wypukłym farba znajduje się na elementach wystających ponad powierzchnię formy (drukują partie wyniesione). Zasada jest odwrotna niż w druku wklęsłym.
- "Płaską." (np. offset/litografia jako idea) charakteryzuje się tym, że elementy drukujące i niedrukujące leżą na tej samej wysokości, a rozdział obrazu wynika z różnic właściwości fizykochemicznych (np. zwilżalności). Jeśli rysunek pokazuje zagłębienia lub "zbieranie" farby z komórek, nie jest to technika płaska.
- "Sitową." (sitodruk) polega na przeciskaniu farby przez siatkę/szablon w miejscach otwartych. Na schematach rozpoznaje się ją po sicie i rakli przeciskającej farbę przez oczka. Brak tych elementów i obecność formy z zagłębieniami przemawia przeciw tej opcji.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "jaką technikę przedstawia rysunek" warto szukać jednego wyróżnika: czy drukuje część wypukła, wklęsła, płaska czy przepuszczalna (siatka). Ten jeden szczegół zwykle rozstrzyga wybór bez zgadywania.
