"Alfabet Lorma" jest metodą komunikacji dotykowej używaną przede wszystkim w porozumiewaniu się z osobami głuchoniewidomymi lub z bardzo dużymi ograniczeniami w odbiorze bodźców wzrokowych i słuchowych. Polega na przekazywaniu liter poprzez dotykanie lub kreślenie w ustalonych miejscach na dłoni osoby odbierającej komunikat. Dlatego na rysunkach przedstawiających tę technikę często widać dłoń z oznaczeniami punktów/stref, które odpowiadają konkretnym literom.
Odpowiedź "Piktogram" jest nieprawidłowa, ponieważ piktogramy to symbole graficzne (komunikacja wizualna), używane w AAC, ale nie są techniką dotykową opartą o mapowanie liter na dłoni. Jeśli odbiorca nie korzysta ze wzroku, piktogramy mogą być nieskuteczne bez dodatkowych adaptacji (np. wypukłe symbole), co nie odpowiada klasycznej idei przedstawionej w tym pytaniu.
Odpowiedź "Alfabet palcowy" (daktylografia) także nie pasuje: w alfabecie palcowym litery pokazuje się układem palców dłoni nadawcy w przestrzeni (zwykle do odbioru wzrokowego), a nie przez dotyk w określonych punktach na dłoni odbiorcy. To inny kanał komunikacji i inny mechanizm kodowania.
Odpowiedź "Znaki ideograficzne" odnosi się do znaków/symboli reprezentujących pojęcia, zwykle w formie graficznej. To pojęcie nie opisuje konkretnej, standardowej techniki dotykowej opartej o dłoń. W praktyce terapeuty zajęciowego kluczowe jest rozpoznanie, czy materiał dotyczy systemu literowego na dłoni (Lorm), systemu gestowo-wzrokowego (alfabet palcowy) czy systemów symbolicznych (piktogramy/znaki).
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz dłoń z "mapą" punktów/stref – najczęściej chodzi o Lorma.
- Wskazówka praktyczna: w planie terapii warto zapisać preferowaną metodę komunikacji pacjenta i przećwiczyć ją z zespołem oraz rodziną, by zapewnić spójność oddziaływań.
