W modulacjach cyfrowych rozpoznanie techniki zwykle opiera się na tym, który parametr nośnej zmienia się wraz ze strumieniem binarnym.
ASK (Amplitude Shift Keying) to kluczowanie amplitudy: w kolejnych przedziałach bitowych sygnał ma tę samą częstotliwość nośną, ale jego amplituda przyjmuje różne poziomy (np. "nośna włączona" dla 1 i "wyłączona/mała" dla 0). Na wykresie czasowym typowym śladem ASK jest sinusoida o niezmienionej częstotliwości, której obwiednia skokowo przełącza się między poziomami.
FSK (Frequency Shift Keying) polega na kluczowaniu częstotliwości: amplituda pozostaje w przybliżeniu stała, natomiast w zależności od bitu pojawiają się dwie różne częstotliwości (gęstsze lub rzadsze "okresy" sinusa). Jeśli na rysunku nie widać zmiany zagęszczenia okresów, tylko zmianę wysokości (amplitudy), nie jest to typowe dla FSK.
QAM16 i QAM32 to odmiany modulacji QAM, gdzie informacja jest niesiona przez dwa składniki (w praktyce odpowiada to zmianom amplitudy i fazy). W ujęciu przebiegu czasowego sygnał QAM nie sprowadza się do prostego "włącz/wyłącz" amplitudy jednej sinusoidy; charakterystyczne są różne stany wynikające z kombinacji poziomów i przesunięć fazy (często omawia się je przez diagram konstelacji). Dlatego odpowiedzi z QAM są nieadekwatne, gdy rysunek pokazuje jedynie przełączanie amplitudy przy stałej częstotliwości nośnej.
Podsumowując: jeśli na rysunku zmienia się amplituda przy stałej częstotliwości nośnej, najbardziej właściwą identyfikacją jest ASK, a nie FSK ani QAM.
