Rozpoznanie techniki plastycznej warto oprzeć na tym, jak powstała praca, a nie tylko na jej ogólnym wyglądzie. "Kolaż" jest poprawną odpowiedzią, gdy na pracy widać elementy doklejone do podłoża (np. wycinki z papieru, skrawki materiałów, fragmenty zdjęć, etykiety). Typową cechą kolażu są widoczne krawędzie naklejonych części, nakładanie warstw oraz zestawianie różnych faktur i kolorów.
Pozostałe techniki mogą dawać atrakcyjne efekty wizualne, ale ich mechanizm jest inny:
- "Frotaż" polega na uzyskaniu odbitki faktury przez pocieranie (np. kredką) kartki położonej na przedmiocie o wyraźnej strukturze. W efekcie dominują powtarzalne ślady i wzór faktury, a nie doklejone fragmenty.
- "Linoryt" to technika graficzna: wycina się rysunek w linoleum (matrycy), nakłada farbę i wykonuje odbitkę. Charakterystyczne są kontrastowe plamy i linie wynikające z cięcia oraz drukowania, a nie łączenia wielu materiałów.
- "Mozaika" powstaje przez układanie obrazu z licznych, zwykle drobnych elementów (tesser) tworzących spójny wzór. Często widać regularność i "siatkę" wielu małych części, co odróżnia ją od kolażu o większych, nieregularnych wycinkach.
W terapii zajęciowej kolaż bywa wybierany, bo pozwala ćwiczyć planowanie czynności (dobór i rozmieszczenie elementów), motorykę małą (chwyt, precyzja, manipulacja) oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Podczas rozwiązywania zadań egzaminacyjnych pomocne jest pytanie kontrolne: "Czy efekt powstał przez przyklejanie, pocieranie, drukowanie czy układanie z drobnych części?"
