W zabawie plastycznej prowadzonej metodą eksperymentu najważniejsze jest, aby dziecko mogło testować (próbować różnych działań), obserwować efekty oraz porównywać rezultaty. Nie chodzi więc o odtworzenie wzoru "ładnej pracy", lecz o proces odkrywania: "co się stanie, jeśli zrobię inaczej?".
Technika mieszania barw idealnie wpisuje się w takie podejście, bo pozwala dziecku sprawdzać zależności: jak zmienia się kolor po dodaniu innego koloru, jak wpływa ilość farby lub wody, czy powstają odcienie pośrednie. Dziecko widzi natychmiastowy rezultat i może samodzielnie modyfikować działania, co jest sednem eksperymentowania.
Pozostałe propozycje są typowymi technikami plastycznymi, ale nie muszą zawierać elementu badania zależności:
- Wyklejanie często polega na kompozycji z gotowych elementów. Może być twórcze, jednak samo w sobie częściej realizuje cel konstrukcyjny lub dekoracyjny, a nie eksperymentalny (chyba że zadanie dotyczy np. porównywania klejów, faktur czy chłonności materiałów).
- Rysowanie bywa ekspresyjne i rozwijające, ale zwykle jest bardziej odtwórcze lub ekspresyjne niż eksperymentalne. Eksperyment wymaga jasno rozumianego "sprawdzania", co zmieni wynik.
- Kolorowanie szablonu jest najbardziej odtwórcze: dziecko wypełnia kontury i koncentruje się na staranności. Z założenia ogranicza poszukiwanie i porównywanie rezultatów, więc słabiej pasuje do metody eksperymentu.
W praktyce opiekunka dziecięca, planując zajęcia metodą eksperymentu, powinna formułować krótkie polecenia otwierające ("Sprawdź, co wyjdzie, gdy…") i zapewnić materiały do prób, a nie narzucać jednego wzoru pracy.
