Poprawna odpowiedź: "Cyfrowa."
Technologia zadruku określana jako cyfrowa wyróżnia się tym, że informacja o obrazie jest przenoszona z danych (pliku) bez klasycznego przygotowania form drukowych. W praktyce oznacza to zwykle krótszy czas przygotowania produkcji, opłacalność przy małych i średnich nakładach oraz możliwość realizacji zmiennodruku (np. różne wersje grafiki, kody, personalizacja) bez zatrzymywania procesu i wymiany form.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowego opisu druku cyfrowego:
- "Offsetowa." – offset jest techniką pośrednią opartą na płycie offsetowej i zestawie wałków. Charakterystyczne są czynności przygotowawcze (płyty, nastawy, narząd), które stoją w sprzeczności z opisami podkreślającymi brak form i szybkie przejście z pliku do wydruku.
- "Tamponowa." – tampondruk jest technologią specjalistyczną, często do nadruków na elementach o kształtach nieregularnych; typowo kojarzy się z małymi formatami i inną mechaniką przenoszenia farby (pośrednictwo tamponu). Nie jest to standardowy wybór do typowych procesów zadruku tektury falistej w sensie produkcji opakowań o większych powierzchniach.
- "Fleksograficzna." – fleksografia jest bardzo powszechna w opakowaniach (w tym na tekturze falistej), ale opiera się na elastycznych formach drukowych (np. fotopolimerowych) i przygotowaniu tych form. Jeśli opis akcentuje brak form oraz łatwą zmianę grafiki między egzemplarzami, bardziej odpowiada to drukowi cyfrowemu niż fleksografii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się sformułowania typu "bez form drukowych", "bez klisz/płyt", "bezpośrednio z pliku", "opłacalne krótkie serie", "zmienne dane", najczęściej chodzi o druk cyfrowy. Gdy mowa o płytach, kliszach, wałkach rastrowych lub przygotowalni form – zwykle jest to technika analogowa (offset/fleksografia) lub specjalistyczna (tampondruk).
