Zadanie polega na rozpoznaniu wady zgryzu widocznej na ilustracji, czyli na ocenie relacji zwarciowych między zębami górnymi i dolnymi.
Odpowiedź "Zgryz otwarty." jest właściwa wtedy, gdy w pozycji zwarciowej nie dochodzi do kontaktu zębów przeciwstawnych w określonym odcinku, a między łukami zębowymi widoczna jest szpara. Najczęściej dotyczy to odcinka przedniego (między siekaczami), ale może występować także bocznie. Kluczowa cecha: brak kontaktu, mimo że pacjent "zaciska zęby".
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do obrazu zgryzu otwartego?
- "Zgryz głęboki." oznacza nadmierne pionowe pokrycie zębów dolnych przez górne (zwiększony nagryz pionowy). Zamiast szpary typowy jest zbyt duży kontakt i zachodzenie zębów w odcinku przednim.
- "Zgryz krzyżowy." to nieprawidłowa relacja poprzeczna: zęby górne mogą zwarciowo znajdować się "do wewnątrz" względem dolnych (często w odcinku bocznym). Główny problem dotyczy ustawienia na boki, a nie braku kontaktu pionowego.
- "Zgryz przewieszony." opisuje relację, w której zęby górne są nadmiernie ustawione na zewnątrz względem dolnych w płaszczyźnie poprzecznej (odwrotność typowych relacji krzyżowych w danym segmencie). Ponownie: jest to przede wszystkim wada poprzeczna, a nie pionowa szpara w zwarciu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy zęby w ogóle się stykają (pion), a dopiero potem sprawdzaj relacje poprzeczne (krzyżowy/przewieszony) i stopień pokrycia siekaczy (głęboki).
