Wkładka supinująca jest stosowana wtedy, gdy celem jest wpływ na ustawienie stopy w kierunku supinacji, czyli takiego ułożenia, w którym zmienia się rozkład obciążeń i praca segmentów stopy w porównaniu do pronacji. W praktyce rozpoznanie wkładki supinującej opiera się na analizie jej kształtu i tego, które obszary podparcia są podniesione lub uformowane w sposób korygujący.
Odpowiedź "Supinującą." jest właściwa, ponieważ rysunek (stanowiący podstawę zadania) przedstawia wkładkę o cechach odpowiadających wkładce zaprojektowanej do uzyskania efektu supinacji, a nie do pogłębiania pronacji czy jedynie biernego "ułożenia" stopy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Pronującą." – to wkładka o przeciwnym celu funkcjonalnym: jej elementy kształtu i podparcia dążyłyby do wzmacniania/wywoływania pronacji. Na rysunku nie odpowiada temu układ cech konstrukcyjnych.
- "Widlastą." – określenie "widlasty" odnosi się do specyficznej formy zakończenia/rozdzielenia elementu wkładki (charakterystyczny kształt), a nie do kierunku korekcji (supinacja/pronacja). Jeśli na rysunku nie ma takiej cechy, nie należy jej wybierać.
- "Korytkową." – wkładka korytkowa ma budowę bardziej "obejmującą" stopę (efekt korytka), nastawioną na stabilizację i prowadzenie, a niekoniecznie na supinowanie. Jeżeli na rysunku dominują elementy typowe dla supinacji, odpowiedź "korytkową" będzie myląca.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy odpowiedzi opisują funkcję korekcyjną (supinująca/pronująca), czy kształt konstrukcyjny (np. korytkowa/widlasta). Następnie porównaj to z cechami widocznymi na rysunku.
