Podczas konfekcjonowania (szycia) ważne są właściwości konfekcyjne tkaniny, czyli takie cechy materiału, które wpływają na przebieg procesu szycia i jakość wyrobu gotowego. Jedną z typowych wad ujawniających się w szwie jest rozsuwanie się nitek w szwach (rozchodzenie się nitek przy linii przeszycia).
Mechanizm jest praktyczny: gdy szew jest obciążany (np. w biodrach, ramionach, pod pachą), nitka szwu przenosi siłę na tkaninę. Jeśli tkanina ma słabą odporność na rozsuwanie, nitki osnowy i/lub wątku przemieszczają się, a między wkłuciami igły pojawia się prześwit. W efekcie szew wygląda na "pęknięty", mimo że nici szwalnicze nie muszą być zerwane.
Dlatego w takiej sytuacji zwiększa się parametry, które ograniczają to zjawisko:
- większa szerokość szwu / zapas na szew – daje większą strefę materiału pracującą w obciążeniu i zmniejsza ryzyko otwierania się szwu przy samej krawędzi,
- większa gęstość ściegów – więcej wkłuć na odcinku stabilizuje tkaninę, lepiej "kotwi" nitki i utrudnia ich rozsuwanie.
Pozostałe odpowiedzi nie opisują przyczyny wymagającej takiej korekty technologii szycia:
- Wygląd powierzchni tkaniny dotyczy estetyki (np. połysk, faktura), ale sam w sobie nie wymusza poszerzania szwu ani zagęszczania ściegów.
- Odporność na przetarcie jest ważna dla trwałości w użytkowaniu (tarcie), jednak nie jest bezpośrednią przyczyną otwierania się szwu na linii przeszycia; może wpływać na dobór wzmocnień, ale nie opisuje typowego "rozchodzenia nitek".
- Przewiewność i higroskopijność to komfort cieplny i wilgotnościowy, a nie zachowanie nitek w strukturze tkaniny podczas obciążenia szwu.
W praktyce krawieckiej rozpoznanie tej wady na etapie prób szycia pozwala dobrać parametry przeszycia i konstrukcję szwu tak, aby gotowy wyrób nie rozchodził się w newralgicznych miejscach.
