Odpowiedź "Metoda Mohra" jest właściwa, ponieważ jest to klasyczna metoda argentometryczna (miareczkowanie strąceniowe) służąca do ilościowego oznaczania jonów chlorkowych w roztworach. W praktyce polega na miareczkowaniu próbki roztworem zawierającym jony srebra, które reagują z chlorkami, tworząc trudno rozpuszczalny osad chlorku srebra. Metoda jest ceniona w analizie rutynowej za prostotę, krótki czas wykonania i możliwość szybkiej oceny zawartości Cl−.
Odpowiedź "Metoda wagowa" nie pasuje do kryterium szybkiej kontroli, ponieważ oznaczenia wagowe zwykle wymagają dłuższego przygotowania, strącania, filtrowania, suszenia/wyżarzania i ważenia osadu. To zwiększa czas analizy i obciążenie pracą, co jest mniej korzystne w kontroli ruchowej procesu.
Odpowiedź "Miareczkowanie jodometryczne" jest metodą opartą na reakcjach utleniania-redukcji (redoks) z udziałem jodu/jodków. Stosuje się je typowo do oznaczania utleniaczy lub reduktorów (np. substancji uwalniających jod), a nie jako standardową metodę oznaczania anionów chlorkowych.
Odpowiedź "Miareczkowanie manganometryczne" również należy do metod redoks (wykorzystuje silnie utleniający odczynnik). Jest przydatne do oznaczania niektórych reduktorów, ale nie stanowi klasycznej, typowej procedury do bezpośredniego oznaczania jonów Cl−.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się chlorki i metody klasyczne, warto skojarzyć je z argentometrią (srebro i strącanie), a dopiero potem porównywać z metodami wagowymi i redoks.
