W tego typu zadaniu należy połączyć dwa elementy: działanie selektora CSS oraz fakt, że niepodane właściwości mają wartości domyślne. Najpierw identyfikuje się, do których elementów tabeli pasuje selektor z ilustracji (np. czy dotyczy komórki, wiersza, konkretnego dziecka wiersza albo klasy/identyfikatora). Następnie sprawdza się, jaki efekt wizualny wywołują zadeklarowane właściwości (np. kolor tła, obramowanie, wyrównanie, padding) i porównuje z wyglądem komórek na rysunku.
Komórka 3 jest poprawna, bo jako jedyna odpowiada warunkom selektora oraz prezentuje dokładnie taki efekt formatowania, jaki wynika z zastosowanej reguły przy założeniu wartości domyślnych dla reszty właściwości. To ważne: jeśli w CSS nie ustawiono np. szerokości, kroju pisma czy marginesów, to nie wolno ich "dopowiadać" — przeglądarka stosuje wartości domyślne albo wynikające z dziedziczenia.
- Komórka 1 jest błędna, bo nie spełnia kryterium selektora (np. nie jest właściwym potomkiem/nie ma właściwej pozycji/klasy) albo ma inny zestaw cech wizualnych niż wynikałoby z reguły.
- Komórka 2 jest błędna, ponieważ często myli się ją z poprawną przez podobieństwo położenia w tabeli; jednak selektory (np. oparte o kolejność dziecka) rozróżniają te elementy jednoznacznie.
- Komórka 4 jest błędna, bo mimo że może wyglądać "podobnie", to zwykle nie pasuje do selektora lub jest nadpisywana przez inne reguły o większej specyficzności/kolejności w kaskadzie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozbij analizę na kroki: (1) do czego pasuje selektor, (2) jaka jest specyficzność i kolejność, (3) co się dziedziczy, (4) co zostaje domyślne. To ogranicza typowe pomyłki przy tabelach.
