Przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC) zamienia wartość zapisaną w postaci binarnej na odpowiadający jej poziom napięcia lub prądu. Kluczową ideą jest to, że każdy bit ma swoją wagę (np. najbardziej znaczący bit wnosi największy "wkład" do wyniku), a wyjście analogowe powstaje jako suma wkładów wszystkich bitów.
To właśnie opisuje odpowiedź "metodę wagową": układ realizuje konwersję poprzez ważone sumowanie (rezystorami ważonymi lub w popularnej praktyce także przez strukturę drabinkową R-2R, która również implementuje zależności wagowe w sposób wygodny technologicznie).
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ponieważ odnoszą się do podejść częściej spotykanych w przetwornikach analogowo-cyfrowych (ADC):
- "Metodę częstotliwościową" można kojarzyć z pomiarem częstotliwości lub technikami, w których informacja o wartości jest kodowana zmianą częstotliwości, a to nie jest typowa klasyfikacja architektur DAC w podstawowym ujęciu egzaminacyjnym.
- "Metodę bezpośredniego porównania" dotyczy rozwiązań, gdzie sygnał analogowy jest porównywany z poziomami odniesienia (komparatory), co jest charakterystyczne dla szybkich ADC typu flash, a nie dla generowania poziomu analogowego z kodu cyfrowego.
- "Metodę czasową z dwukrotnym całkowaniem" kojarzy się z ADC całkującymi (dual-slope), gdzie mierzy się czas rozładowania/ładowania całkownika; to metoda pomiaru napięcia, a nie wytwarzania go z kodu.
W praktyce, gdy widzisz w pytaniu DAC, szukaj odpowiedzi związanej z wagami bitów, sumowaniem i sieciami rezystorowymi. Gdy pojawia się porównywanie lub całkowanie, zwykle chodzi o ADC.
