KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 5.
Którą z miar kontrolnych zastosowano na szkicu dokumentacyjnym do punktu 6?
Ilustracja przedstawia szkic dokumentacyjny związany z geodezją, używany w kontekście kwalifikacji zawodowej TECHNIK GEODETA
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W szkicu dokumentacyjnym rodzaj miary kontrolnej rozpoznaje się po sposobie poprowadzenia i przeznaczeniu linii kontrolnej względem punktów (tu: punkt 6).
W kluczu wskazano, że dla punktu 6 zastosowano miarę "Czołówkę", czyli tę miarę kontrolną należy odczytać na dołączonym szkicu.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu nie wykonuje się obliczeń. Sprawdza się natomiast umiejętność czytania szkicu dokumentacyjnego i rozpoznania, jaki rodzaj miary kontrolnej został na nim zastosowany dla wskazanego punktu (tu: punkt 6).

Miary kontrolne na szkicach służą do potwierdzenia poprawności pomiaru i wykrywania błędów (np. pomyłek w odczycie, złego wcięcia, błędnego przyporządkowania punktów). W praktyce rozróżnia się je po tym, między jakimi punktami są prowadzone oraz jaką pełnią funkcję kontrolną w danej konstrukcji pomiarowej.

Odpowiedź "Czołówkę." jest poprawna, ponieważ zgodnie z oznaczeniem na szkicu dla punktu 6 to właśnie ta miara została użyta jako kontrola (należy ją zidentyfikować na rysunku po przebiegu i opisie/oznaczeniach).

Pozostałe propozycje są niepoprawne w tym zadaniu, bo odnoszą się do innych sposobów kontroli lub innych układów linii na szkicu:

  • "Podpórkę." wybiera się błędnie, gdy traktuje się każdą dodatkową długość jako podpórkę, bez sprawdzenia, czy rzeczywiście pełni funkcję "podparcia" konstrukcji pomiarowej.
  • "Przekątną." bywa mylona z innymi kontrolami, bo linia "po skosie" na rysunku intuicyjnie kojarzy się z przekątną; w zadaniu trzeba jednak kierować się tym, jak dana miara jest opisana i do jakich punktów jest przypisana.
  • "Miarę bieżącą." jest typowym dystraktorem dla osób, które utożsamiają miarę kontrolną z każdą mierzoną długością na szkicu; "bieżąca" nie musi oznaczać kontroli dla punktu 6.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odnajdź na szkicu punkt 6, następnie wszystkie odcinki/liczby/oznaczenia przypisane do niego, a dopiero na końcu dopasuj nazwę miary (nie odwrotnie). To ogranicza pomyłki wynikające z automatycznych skojarzeń.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Miary kontrolne to dodatkowe długości/relacje wpisywane na szkicu, które służą do sprawdzenia poprawności pomiaru i wykrycia błędów. Nie zastępują miar zasadniczych, ale pozwalają zweryfikować spójność geometrii (np. czy punkt nie został błędnie wyznaczony).
Trzeba odczytać, między jakimi punktami poprowadzono odcinek kontrolny i do czego służy w danym układzie. Najpierw lokalizuje się wskazany punkt (np. 6), potem wszystkie linie/odległości do niego przypisane, a na końcu dopasowuje nazwę miary do funkcji tej relacji.
Bo sprawdzają praktyczną umiejętność czytania dokumentacji geodezyjnej i kontroli jakości pomiaru. W pracy technika geodety kontrola jest kluczowa: ułatwia wyłapanie błędów zanim dokumentacja trafi dalej (np. do opracowania lub kompletacji operatu).
Zwykle nie, bo poprawna odpowiedź zależy od tego, co faktycznie narysowano i opisano na szkicu przy punkcie 6. Na egzaminie rysunek jest częścią zadania. Bez niego można jedynie zgadywać, bo nazwy miar odnoszą się do konkretnych relacji widocznych na szkicu.
Najczęściej: wybór "na skojarzenie" (np. każda linia ukośna jako "przekątna"), nieuwzględnienie, do jakich punktów odnosi się miara, oraz pominięcie opisów/oznaczeń na szkicu. Błąd pojawia się też, gdy uczeń miesza miary zasadnicze z kontrolnymi.
Najlepiej pracować na zestawie przykładowych szkiców: odnajduj wskazany punkt, wypisz wszystkie miary do niego przypisane, a potem określ ich rolę (pomiarowa czy kontrolna). Dobre efekty daje też samodzielne szkicowanie prostych sytuacji i dopisywanie kontroli.
Stosuje się je wtedy, gdy trzeba upewnić się, że punkt został wyznaczony prawidłowo: przy wcięciach, domiarach, sytuacjach o utrudnionej widoczności lub gdy elementy są gęste i łatwo o pomyłkę. Kontrola pomaga szybko ocenić, czy wynik "trzyma geometrię".
"Czołówka" jest jedną z nazw stosowanych przy opisie miar na szkicach polowych/dokumentacyjnych. W konkretnym zadaniu jej rozpoznanie polega na dopasowaniu nazwy do tego, jak dana miara została narysowana i opisana na szkicu. Kluczowe jest odniesienie do punktu wskazanego w pytaniu.
Miara bieżąca to odczyt/odległość zapisywana w toku pomiaru jako element podstawowego opisu sytuacji, a miara kontrolna ma w założeniu funkcję sprawdzającą. W zadaniach egzaminacyjnych rozstrzyga się to przez analizę, czy dana długość jest "nadmiarowa" i służy weryfikacji układu.
Sformułowania typu "na szkicu", "na rysunku", "do punktu X" oznaczają, że odpowiedź wynika z odczytu konkretnego elementu dokumentacji. Wtedy najpierw pracuje się na grafice: lokalizuje punkt i jego opisy, a dopiero potem wybiera właściwą nazwę z listy.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z geodezji inżynieryjnej dotyczące szkiców polowych
  • Materiały dydaktyczne z prac pomiarowych: przykładowe szkice dokumentacyjne z miarami kontrolnymi
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych dla technika geodety z działu: szkice i kontrola pomiaru

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego