Podczas sprzątania pokoju zajętego (czyli takiego, w którym gość nadal mieszka) kluczowe są dwa elementy: prawidłowa procedura wejścia oraz zakres prac dostosowany do pobytu gościa. Właściwa procedura obejmuje trzykrotne pukanie w krótkich odstępach oraz głośne anonsowanie się (np. "służba pięter"), a następnie oczekiwanie na reakcję gościa. Ma to chronić prywatność i zapobiegać wejściu "z zaskoczenia".
Poprawna jest odpowiedź "B", ponieważ opisuje typowe sprzątanie bieżące: odsłonięcie zasłon i zapalenie światła, przewietrzenie, kontrolę stanu technicznego, uporządkowanie rozrzuconej garderoby gościa bez ingerencji w szafy, pościelenie łóżka, starcie kurzu oraz odkurzenie wykładziny. To zestaw czynności charakterystyczny dla pokoju zajętego: prace są wykonywane tak, by nie naruszać własności i intymności gościa, a jednocześnie utrzymać porządek.
Pozostałe procedury są nieprawidłowe dla pokoju zajętego z typowych powodów:
- Procedury z jednokrotnym pukaniem są typowe raczej dla wejścia kontrolnego lub sytuacji, gdy pokój jest zwolniony; w pokoju zajętym to za mało jako ostrzeżenie.
- Procedury zawierające inwentaryzację wyposażenia według rozpiski oraz sprawdzanie, czy gość nie zostawił rzeczy są charakterystyczne dla pokoju zwolnionego po wyjeździe. W pokoju zajętym takie działania mogłyby być odebrane jako naruszenie prywatności.
- Sprzątanie końcowe/generalne (pełna kontrola wyposażenia, pełna zmiana, działania "po check-out") nie pasuje do sytuacji, gdy gość nadal korzysta z pokoju.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o pokój zajęty szukaj w opisie wyraźnych sygnałów: anons służby pięter, ostrożne wejście oraz wzmianka o rzeczach gościa (porządkowanie bez reorganizacji). W pytaniach o pokój zwolniony typowe są: kontrola rzeczy pozostawionych i inwentaryzacja.
