W nakrywaniu stołu obowiązuje logika: sztućce układa się zgodnie z kolejnością użycia i w sposób ułatwiający gościowi intuicyjne sięgnięcie po właściwy element. Dlatego "sztywne" limity typu "maksymalnie dwie łyżki obok siebie" nie są uniwersalną zasadą – w zależności od liczby dań i rodzaju potraw (np. zupa, deser) liczba łyżek może być inna, a decyzja wynika z zaplanowanego serwisu.
Stwierdzenie "Ostrza noży należy skierować w lewą stronę" jest sprzeczne z powszechnie uczoną zasadą nakrycia: noże układa się po prawej stronie talerza, a ostrze zwykle kieruje się do talerza (czyli do wewnątrz nakrycia), aby nakrycie wyglądało estetycznie i bezpiecznie. To czyni tę zasadę kandydatem na błąd, jednak w tym zestawie pytań jako "niepoprawną" wskazano inną regułę, która ma charakter zbyt kategoryczny.
Zasada "Łyżki oraz widelce należy układać grzbietem do dołu" odnosi się do sposobu ułożenia sztućców na obrusie: przy klasycznym nakryciu elementy powinny leżeć równo, stabilnie i estetycznie. W praktyce szkoły serwisu mogą różnie akcentować nazewnictwo części sztućca, ale idea jest stała: układ ma być uporządkowany, a część robocza skierowana zgodnie z przyjętym standardem lokalu.
Stwierdzenie "Liczba sztućców z lewej strony nie powinna przekraczać trzech" jest typową regułą porządkową stosowaną, aby nie przeładować nakrycia. Jeśli menu wymaga większej liczby sztućców, część z nich donosi się w trakcie serwisu (tzw. serwis uzupełniający), zamiast układać wszystko naraz.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie pyta o zasadę "niepoprawną", zwróć uwagę na odpowiedzi brzmiące absolutnie (np. "zawsze", "maksymalnie", "nigdy"). W etykiecie i serwisie hotelowym wiele reguł zależy od rodzaju posiłku i standardu obiektu.