W protezie szkieletowej trzeba rozróżnić dwa różne obszary prac: wykonanie (np. odlewanie konstrukcji metalowej lub wytwarzanie CAD/CAM) oraz wykończenie, czyli doprowadzenie powierzchni metalu do stanu bezpiecznego i możliwie gładkiego. Pytanie dotyczy właśnie etapu wykończenia metalowej konstrukcji.
Odpowiedź "Polerowanie elektrolityczne" jest właściwa, ponieważ jest to proces elektrochemiczny zachodzący w elektrolicie. Dzięki kontrolowanemu "zdejmowaniu" bardzo cienkiej warstwy metalu uzyskuje się szczególnie gładką powierzchnię, a drobne nierówności i mikropory są redukowane. W praktyce laboratoryjnej taki efekt jest pożądany, bo gładsza powierzchnia oznacza mniejszą retencję płytki bakteryjnej i łatwiejsze czyszczenie u pacjenta.
Dlaczego pozostałe metody nie są najlepsze jako wybór "najbardziej odpowiedni" dla finalnego wykończenia?
- "Polerowanie mechaniczne" jest powszechne i potrzebne, często jako etap wstępny, ale może pozostawiać mikrorysy i wymaga dużej staranności oraz czasu. Zwykle nie daje tak równomiernego wygładzenia jak elektropolitura.
- "Polerowanie chemiczne" wykorzystuje roztwory chemiczne, ale jego zastosowanie w odniesieniu do typowych stopów konstrukcyjnych bywa ograniczone i trudniej nim uzyskać przewidywalny, równy efekt na całej powierzchni konstrukcji.
- "Polerowanie ręczne" jest metodą manualną o najmniejszej powtarzalności i wydajności; może być elementem pracy, ale jako metoda finalna zwykle nie zapewnia tak wysokiej jakości powierzchni jak elektropolityczne wygładzanie.
W praktyce często łączy się metody: najpierw obróbkę i wstępne polerowanie mechaniczne, a następnie elektropolerowanie jako wykończenie końcowe metalowej konstrukcji protezy szkieletowej.
