W magazynowaniu towarów o krótkim okresie ważności (np. żywność, suplementy, farmaceutyki) kluczowym ryzykiem jest przeterminowanie. Dlatego właściwa metoda rotacji zapasów powinna priorytetowo traktować nie to, kiedy towar przyjechał do magazynu, lecz kiedy upływa jego termin ważności.
Odpowiedź "Metoda FEFO (First Expired, First Out)" jest poprawna, ponieważ w FEFO wydaje się w pierwszej kolejności te partie, które najwcześniej stracą ważność. W praktyce wymaga to poprawnej identyfikacji partii (np. numer partii, data ważności), czytelnych oznaczeń lokalizacji oraz dyscypliny przy kompletacji.
Dlaczego pozostałe metody nie są "najbardziej odpowiednie" przy krótkiej dacie ważności?
- "Metoda FIFO (First In, First Out)" porządkuje wydania według kolejności przyjęcia. Zwykle ogranicza "starzenie się" zapasu, ale może zawieść, gdy później przyjęta partia ma krótszy termin ważności niż starsza partia (np. różni dostawcy, różne serie produkcyjne).
- "Metoda LIFO (Last In, First Out)" preferuje ostatnio przyjęte partie. W magazynie z datami ważności może prowadzić do pozostawania starszych partii na stanie aż do przeterminowania, bo są one stale "wypychane" przez nowsze dostawy.
- "Metoda HIFO (Highest In, First Out)" dotyczy kolejności wydań według najwyższej ceny/wyceny. To kryterium finansowe nie rozwiązuje problemu terminów ważności i wprost nie chroni przed stratami jakościowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa typu "krótki okres ważności", "termin przydatności", "przeterminowanie", najczęściej chodzi o podejście oparte na dacie ważności, czyli FEFO, a nie o klasyczne FIFO oparte na dacie przyjęcia.
