Butterfly Lighting (nazywane też czasem oświetleniem "Paramount") to klasyczny schemat w fotografii portretowej i beauty. Kluczowe jest ustawienie głównego źródła światła wysoko nad twarzą, najczęściej w pobliżu osi aparatu, lekko przed fotografowanym. Taki kierunek powoduje, że nos rzuca niewielki, symetryczny cień pod sobą (często także na górną wargę). Ten cień bywa opisywany jako "motyl", bo ma charakterystyczny kształt.
Dlatego poprawny opis musi zawierać dwa elementy naraz:
- kierunek światła z góry (wysoko ustawiony key light),
- efekt cienia pod nosem (mały, centralny, symetryczny).
Opis oświetlenia od tyłu zwykle prowadzi do efektu konturu (rim light) i separacji od tła, a nie do typowego "motylka" pod nosem, więc nie pasuje do tej techniki. Opis światła z obu stron sugeruje ustawienia boczne (np. dwa światła po bokach) i może dawać symetryczne cienie policzków, ale nadal nie definiuje butterfly, bo w tej technice najważniejsze jest wysokie światło nad twarzą. Z kolei światło z jednej strony kojarzy się z układami typu loop lub Rembrandt, gdzie cień nosa jest przesunięty na policzek i nie jest centralny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się "cień pod nosem jak motyl", automatycznie sprawdź, czy źródło światła jest wysoko i raczej na wprost. Jeśli opis mówi o "skrzydłach" z tyłu lub z boków, to zwykle jest to myląca metafora, a nie definicja schematu.
