Pytanie dotyczy podziału na umowy nazwane (takie, które mają własną regulację w Kodeksie cywilnym) oraz umowy nienazwane (tworzone w praktyce obrotu na podstawie zasady swobody umów). Właśnie to kryterium pozwala wskazać jedną poprawną odpowiedź.
Odpowiedź "Franchisingu." jest poprawna, ponieważ franchising (franczyza) w polskim prawie cywilnym jest co do zasady umową nienazwaną – brak w Kodeksie cywilnym przepisów, które wprost i kompleksowo ją definiują i regulują. W praktyce umowę tę konstruuje się, łącząc elementy różnych umów (np. licencyjnych, dystrybucyjnych, o współpracy) w granicach swobody umów.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą umów nazwanych:
- "Darowizny." – darowizna jest klasyczną umową cywilną uregulowaną w KC; jej istotą jest nieodpłatne przysporzenie na rzecz obdarowanego.
- "Dożywocia." – dożywocie także jest uregulowane w KC; wiąże się z przeniesieniem własności nieruchomości w zamian za zapewnienie dożywotniego utrzymania.
- "Leasingu." – leasing ma własną regulację w KC (w tym wyróżnienie leasingu konsumenckiego), więc również jest umową nazwaną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się franchising, warto pamiętać, że to typowy przykład umowy nienazwanej funkcjonującej w obrocie gospodarczym, podczas gdy darowizna, dożywocie i leasing są "klasycznymi" konstrukcjami opisanymi w KC.