W przypadku produktów o krótkim terminie przydatności kluczowe jest zarządzanie zapasem tak, aby najpierw opuszczały magazyn te sztuki/partie, którym najszybciej kończy się ważność. Temu służy zasada "Zasada FEFO (First Expired, First Out)", czyli: pierwsze wydajemy to, co pierwsze traci przydatność. Dzięki temu ogranicza się straty, zwroty, utylizację oraz ryzyko sprzedaży towaru po terminie.
Odpowiedź "Zasada FIFO (First In, First Out)" jest regułą bardzo popularną, ale opiera się na kolejności przyjęcia do magazynu, a nie na terminie ważności. FIFO działa dobrze, gdy terminy przydatności są spójne z datą dostawy (np. zawsze nowsza dostawa ma późniejszą datę). W praktyce tak nie musi być: można przyjąć później partię z krótszą datą, np. w promocji, lub z różnicami między producentami. Wtedy FIFO może prowadzić do przeterminowań.
Odpowiedź "Zasada LIFO (Last In, First Out)" (ostatnie weszło, pierwsze wyszło) jest w magazynie towarów spożywczych szczególnie ryzykowna: sprzyja pozostawaniu starszych partii na stanie, co zwiększa prawdopodobieństwo przeterminowania i obniża jakość obsługi klienta.
Odpowiedź "Zasada LEFO (Last Expired, First Out)" nie jest standardową, powszechnie stosowaną regułą rotacji dla produktów z datą przydatności; dodatkowo jej sens byłby sprzeczny z celem ograniczania przeterminowań.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się termin przydatności/ważność, szukaj reguły opartej na dacie ważności (FEFO), a nie wyłącznie na czasie przyjęcia do magazynu (FIFO).
