Największe zmęczenie w pracy fizycznej bardzo często powoduje długotrwała praca statyczna, czyli utrzymywanie tej samej postawy przez dłuższy czas. W pozycji stojącej wymuszonej bez możliwości siadania pracownik musi stale stabilizować ciało: mięśnie kończyn dolnych i tułowia pozostają w napięciu, a odpoczynek przez odciążenie (siad) jest utrudniony. To sprzyja szybkiemu narastaniu zmęczenia oraz dolegliwości (np. uczucie ciężkich nóg, ból odcinka lędźwiowego).
Odpowiedź "Siedząca wymuszona bez pochylenia" może być niekomfortowa, ale opis wskazuje brak pochylenia, więc nie akcentuje typowego czynnika ryzyka jak silne zgięcie tułowia. Sama pozycja siedząca często daje większą możliwość odciążenia kończyn dolnych niż długotrwałe stanie.
Opcja "Stojąca niewymuszona bez możliwości siadania" nadal może męczyć, jednak element "niewymuszona" sugeruje większą swobodę ustawienia ciała (łatwiejsze mikroprzemieszczenia, zmiana rozkładu ciężaru), co zwykle zmniejsza uciążliwość względem postawy wymuszonej.
"Siedząca niewymuszona w połączeniu z chodzeniem" wprowadza zmienność (przeplatanie siedzenia i ruchu). Taka organizacja pracy często redukuje monotonne obciążenie statyczne, bo różne grupy mięśni naprzemiennie pracują i odpoczywają.
W praktyce (np. w ślusarstwie) ograniczanie zmęczenia osiąga się przez: możliwość pracy naprzemiennej siedząco-stojącej, dostosowanie wysokości stanowiska, stosowanie podnóżka oraz planowanie krótkich przerw i rotacji czynności.
