Stopień ochrony IK opisuje, jaką odporność na uderzenia mechaniczne zapewnia obudowa urządzenia (oprawy oświetleniowej). Skala ma postać IK00–IK10: im wyższe IK, tym większa odporność. W praktyce montażowej elektryka parametr IK jest ważny tam, gdzie oprawa może zostać uderzona, kopnięta, uderzona narzędziem lub narażona na duże obciążenia mechaniczne.
Na przedstawionej ilustracji oprawa C jest oprawą wpuszczaną w grunt / najazdową. Taki typ oprawy musi być konstrukcyjnie wzmocniony (metalowy pierścień, gruba osłona, często szkło hartowane, solidne mocowanie), ponieważ pracuje w nawierzchni i może być narażony na intensywne oddziaływania mechaniczne (np. nacisk, uderzenia, przypadkowe najechanie). Z tego powodu właśnie oprawy najazdowe typowo mają najwyższe klasy IK (często IK09–IK10), co odpowiada ich przeznaczeniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem:
- A (zestaw reflektorów): konstrukcja jest przeznaczona do montażu na powierzchni i nie jest projektowana do przenoszenia nacisku ani intensywnych uderzeń; zwykle spotyka się niższe IK niż w oprawach najazdowych.
- B (kinkiet z regulowanymi głowicami): oprawa ścienna ma inne narażenia mechaniczne (przede wszystkim przypadkowe uderzenia), ale nie wymaga tak ekstremalnej odporności jak oprawa montowana w podłożu.
- D (naświetlacz/projektor): to oprawa kierunkowa na uchwycie, zwykle montowana na elewacji lub konstrukcji; może mieć solidną obudowę, ale nie jest przeznaczona do obciążeń typowych dla opraw najazdowych.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl IK z IP. IP dotyczy pyłu i wody, a IK dotyczy uderzeń. Gdy widzisz oprawę do montażu w gruncie lub w miejscach narażonych na wandalizm, priorytetem jest wysoki IK.
