Schemat przedstawia pomiar małych rezystancji w torze ochronnym. Kluczową wskazówką jest oznaczenie miernika mΩ (miliomy) oraz sposób jego włączenia: jeden przewód pomiarowy jest podłączony do styku ochronnego gniazda, a drugi do szyny/zacisku PE w rozdzielnicy. Taki układ służy do sprawdzenia ciągłości przewodu ochronnego i jakości połączeń (zaciski, mostki, złącza), czyli do pomiaru rezystancji przewodu ochronnego.
Odpowiedź "Rezystancja przewodu ochronnego." jest poprawna, bo badanie polega na podaniu prądu pomiarowego z miliomomierza i wyznaczeniu spadku napięcia, a następnie obliczeniu rezystancji odcinka PE między punktem odbioru (gniazdo) a szyną PE. Wynik ma być możliwie mały, aby w razie uszkodzenia izolacji prąd zwarciowy mógł popłynąć drogą ochronną.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do pokazanego sposobu podłączenia:
- "Impedancja pętli zwarcia." – ten pomiar wymaga zamknięcia pętli przez przewód fazowy i ochronny (L–PE) oraz zwykle wykonuje się go miernikiem pętli przy innym układzie połączeń niż sam miliomomierz na PE.
- "Impedancja przewodu neutralnego." – na schemacie miernik nie jest włączony w tor N, tylko między PE gniazda a szynę PE.
- "Rezystancja uziemienia." – typowy pomiar uziemienia dotyczy elektrody w gruncie i zwykle wykorzystuje dodatkowe elektrody pomocnicze; tego na schemacie nie ma, bo pokazano wyłącznie tor PE w instalacji.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: mΩ + połączenie PE–PE = pomiar ciągłości/rezystancji przewodu ochronnego.